Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op een middag dat zij de riolen van Parijs bezichtigd hadden, een merkwaardigheid die geen toerist verzuimen mag, kwam het tot daden. Wie van de twee begon wisten zij niet. Zeker is dat Lemmerts gezegd had dat hij de riool niet verder wenschte te zien en dat er toen een klap viel op het gezicht van Jonas, wiens gestalte zich toen dreigend verhief. Lemmerts vluchtte naar het daglicht, sprong in een rijtuig en het zich ver weg brengen. In het bosch van Boulogne schepte hij weer adem en hij ging zitten op een bank bij den vijver. Daar zag hij die blonde dame opstijgen, hetzij uit het water, hetzij uit het gras, zij kwam naast hem zitten, zij streek hem over de wang en sprak aldus: Arme Lemmerts, het is misschien geen prettige vacantie voor je geweest, maar het heeft niet meer dan vier weken geduurd, en denk eens aan den tijd dat je vrouw met zoo’n naar mensch te stellen heeft gehad. Ik heb je omgang met dien Jonas aangezien en het doet mij genoegen, dat je hem eindelijk ontvlucht bent. Zij zweeg, hij keek naast zich en merkte dat zij verdwenen was. Ik ben in een overspannen toestand, dacht hij. Kort daarop dacht hij hetzelfde toen hij door het struikgewas de gestalte van Jonas ont-

Sluiten