Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

Joop was slim genoeg, om niet de tuin in te rennen. Ze begon om het huis te lopen, in de vurige hoop, dat mevrouw Verschoor dit krijgertje-spel in de gaten zou krijgen. Ze gilde zo hard ze kon om hulp.

Vijfmaal liepen ze het huis om en Bertus liep vlak achter zijn kameraad aan. Maar toen begon het hem te vervelen en hij stond plotseling stil en draaide om. Joop zag nog net kans om voor zijn voeten langs, door de achterdeur naar binnen te sluipen. Stampend rende het drietal over de houten vloer, maar gelukkig stond in de eetkamer mevrouw Verschoor en Joop verstopte zich achter haar.

„Mevrouw, help me alsjeblieft,” hijgde* ze, „hij wil me verven.”

Daar loerde de verversknecht om de deur en hij hield zijn kwast dreigend voor zich uit. Maar toen hij mevrouw Verschoor zag staan, begreep hij dat het spel verloren was.

„Bah,” zei hij kortaf. „Da’s niks sportief. Genavond mevrouw.”

„Wat was dat?” vroeg mevrouw Verschoor verbaasd. Ze keek Joop met opgetrokken wenkbrauwen aan. Wil en Els kwamen binnen en gingen op de grond zitten om uit te lachen. De man met het muizengezicht liep hard de kamer uit en de ververs achterna, want hij wilde het fijne van de zaak weten.

Joop was eerlijk genoeg om alles precies te vertellen, zoals het gebeurd was. Toen zei mevrouw Verschoor:

„Joop, nu voor eens en voor al: ik wil zulke dingen .niet hebben. Dat moet je goed begrijpen, kind. Dat gaat heus niet! Vergeet niet, dat je de dochter van den burgemeester bent. Krijgertje spelen met een schilder komt voor jou niet te pas.”

„Ja mevrouw,” zei Joop gedwee. „Maar u praat net als moeder.”

Sluiten