Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

dinkjes. En toen ze Joop met haar keurige schort aan door de’keuken zag dansen, begon ze weer te twijfelen.

„Kan je ’t nou heus, Joop? Weet je, dat je eerst de soepterrine op tafel zet en dan voorzichtig de borden moet vullen zonder te morsen? En altijd links van dë gasten gaan staan.”

„Leer mij es wat,” hoonde Joop. „Dacht je, dat ik geen goede opvoeding had gehad?”

„Nou, vooruit dan maar,” zuchtte Els. „Hier. Dit is de soepterrine voor de familie de Kooi.”

Joop liep elegant de keuken uit, maar ze viel bijna over een mat in de gang. Els verstijfde, maar het liep goed af. Even wachtte ze, maar toen bedacht ze, dat ze best even in het eetzaaltje kon gaan kijken, of het goed ging.

Joop deed haar best. Ze vulde keurig de borden, ze glimlachte liefelijk, ze deed een beetje verlegen en zo nu en dan maakte ze een eigenaardige beweging met haar knieën, die wel iets leek op Kathe’s Duitse „knix”.

Toen Els in de keuken kwam, zat Tini daar op een stoel. Ze zag er knorrig en verveeld uit. „Wat een nare boel is dat hier,” bromde ze. „Moeder in bed en vader loopt maar heen en weer, jij zit in de keuken en ik heb niks. Krijg ik niet eens te eten?”

„Maar Tini!” Els was verontwaardigd. „Kind, je weet toch dat we ’t voor ’t pension doen? Moeder heeft immers de hele nacht opgezeten bij Kathe? Geen wonder, dat ze zich niet goed voelt. Ga jij nu maar naar onze kamer en wacht daar op vader en dan breng ik de soep. En zeg alsjeblieft niet zulke lelijke dingen tegen vader, hoor! Die heeft zorgen genoeg aan zijn hoofd, ’t Is al erg genoeg, dat ik je de hele middag niet gezien heb. Je had heus ook wel eens iets kunnen doen. Maar enfin... hou jij vader nu maar een beetje bezig en ga eens boven kijken, bij moeder.”

Sluiten