Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS neemt de leiding

te . gaan doen. Hij maakte een zwierige buiging voor de drie meisjes en zei:

„Zeer geachte dames, mijn vriend Heimans en ik zullen het op hoge prijs stellen, als je morgenavond van de partij wilt zijn. En als jullie „neen” zeggen, zijn we ontroostbaar en zitten we de hele avond in een hoek te wenen. Doe het dus. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Wat jij, Miep?”

„Ja,” antwoordde van Doorn’s zusje. „Jullie moeten in ieder geval komen, ’t Zal echt gezellig zijn.”

„Nou, adieu,” zei Conny de Geer. Ze stond op, knikte de anderen kort toe en verdween.

„Eh bien bonjour, madame la Marquise,” neuriede Wim van Doorn zacht.

„Auf wiedersehen, Frau Doctor,” zong Mieltje Heimans zacht. En toen lachten de jongens zo hard, dat Conny het moést horen en nog eenmaal nijdig omkeek.

„Wat heeft diè?” vroeg Joop verbaasd.

„O, het land,” antwoordde Wim kalmpjes, ,/t Is hard voor Mieltje, want die is nogal erg op ’r gesteld.”

„Helemaal niet erg,” protesteerde Mieltje. „Er zijn heus wel aardiger meisjes in onze club. Och neen, Conny is een erg verwend kind en je moet altijd precies doen, wat zij wil, anders is ’t niet goed. En omdat ze jullie niet kent, heeft ze net zo lief, dat jullie wegblijven.”

„Nou, laten we dan wegblijven,” antwoordde Wil kalmpjes.

„Hou nou toch op,” zei Wim van Doorn. „Moeten we nu op onze knieën gaan liggen, met m’n schone broek in het stof, om jullie te sméken of je komen wilt? Ieder lid heeft het recht, om bij een fuif introducé’s te vragen. Jullie zijn onze introducé’s en als jullie niét komen, trekken we jullie uit je tent.”

„Allemaal goed en wel,” zei Els, „maar wij hebben

Sluiten