Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

lag een zonderling, zwart hoedje, wat Joop al enige malen boven op juffrouw van der Blonks eerbiedwaardig hoofd had zien dansen.

Joop zou Joop niet zijn, als ze het hoedje had laten liggen. Ze zette het op en bekeek zichzelf in de spiegel. Het stond allergekst! Toen trok ze ook de lange, zijden mantel aan, die haar tot ver over de knie reikte en ze sloeg juffrouw van der Blonks zomerbontje om. Het enige, wat haar nog ontbrak was een brilletje, maar ze vond naast Henri’s hoed een zonnebril met tamelijk lichte glazen. Die zette ze er bij op.

Toen deed ze de deur van de keuken open, keek naar binnen en zei met veranderde stem:

„Meisjes,, denk er om, dat ik vanavond om half tien een warme kruik in m’n bed moet hebben. Het is zo kil vandaag.”

„Oeoeoeoeh ...” gilde Marie.

„Ach nee,” schaterde Kathe. „Dat is glanzend!”

„Er is geen reden, om een dame van mijn leeftijd uit te lachen,” zei Joop. „Ik zal me beklagen bij meneer. Brutale nesten!”

„Entzückend!” riep Kathe. „Das sollen Sie maar aan Els tonen.”

„Ja, dat sol ik,” zei Joop.

Ze ging door de achterdeur de tuin in en Els stond beleefd op. Het duurde even, voor ze Joop herkende. Toen zei ze angstig:

„Nee Joop... alsjeblieft niet doen! Als ze thuiskomt, weet ik niet wat ik zeggen moet.”

Wil, die geen enkele verantwoordelijkheid droeg, schaterde van het lachen.

„Prachtig... ! Vooral van achteren! Je zou zweren, dat het juffrouw Mien is.”

Els ging naar Joop toe en ze deed een poging, om man-

Sluiten