Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

zo kwam het ook, dat Joop er van hoorde, want Els had het tot nu toe steeds voor haar vriendinnen verzwegen, dat ze met Henri correspondeerde.

„O, kind,” zei Joop verrukt, „ga je je verloven? Dan zal ik toch een keet maken, zoals je nog nooit gezien hebt. En als je trouwt, mag ik met confetti gooien!” En toen liep ze de kamer uit, om haar mantel te halen.

Zo was Joop: helemaal niet jaloers, nu Els misschien de eerste van de drie vriendinnen zou zijn, die zich ging verloven. En Wil zei rustig:

„Joop is een malle! ’k Heb zo’n idee, dat ze-haar eigen trouwdag nog eens in de war zal sturen met een dwaze streek.”

Els lachte. „Ze zal nog wel eens veranderen, Wil. Ik ben ook heel wat veranderd 'in het laatste halve jaar. En dat spijt me niet. Ik heb in Pension „de Zonnewijzer” een heleboel geleerd... en niet alleen de geheimen van het huishouden. Ik heb geleerd, dat er in ’t leven nog andere dingen zijn, dan school en fuifjes en malle grappen. En daar ben ik blij om. Ik hoop maar, dat ik vader en moeder nog heel wat jaren zal kunnen helpen. Want, Wil, het heeft me zo erg veel voldoening gegeven.”

„Begrijp ik wel,” antwoordde Wil. „Je hebt je er reuze doorheen geslagen.”

Samen gingen de drie vriendinnen het dorp in en ze haalden herinneringen op aan Joops malle streken. En in de huiskamer van pension „de Zonnewijzer” zei een vader tegen een moeder:

„Niet alle ouders kunnen zo trots zijn op hun dochter als wij, vrouw. Laten we daar blij om zijn.”

Sluiten