Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nog een gemene streek. Ik bedoel: wij, jonge Arenden, kunnen wel wat beters doen dan brandje stichten. Wie zullen er op die ochtend in dat huis zijn ? Mevrouw Vanheem” — Tom kreeg een kleur, toen hij zo over zijn moeder sprak, net of hij haar niet kende ! — „en wat dienstmeisjes misschien. Die jagen we de doodschrik op het lijf. Mooi werk is dat voor jongens, die anderen willen helpen 1”

„Nou, wij schrikken anders ook meer dan eens,” viel Freddie hem nu in de rede. „Mijn moeder zegt, dat ze geen rustig ogenblik meer heeft.”

Tom zag aan de gezichten van de andere jongens, dat ze het daarmee eens waren.

„Daarom moet je zeker andere mensen ook maar laten schrikken,” viel hij uit. „Als je moeder het hoorde, zou ze je wel anders leren, Fred.”

„O, Fred zijn moeder,” zeiden de jongens. Iedereen was er van overtuigd, dat Fred zijn moeder nooit iemand kwaad zou willen doen.

„Nou dan,” zei Tom, „wat je moeder niet wil, moet je ook niet doen.”

O ho, wat kreeg hij nu een kleur ! Hier stond hij de jongens de les te lezen en zelf zou hij niet hier gestaan hebben, als hij had gedaan, wat zijn moeder van hem wilde!

„Nu ja,” zei Fred onrustig, „nu ja....”

Tom zocht naar nog meer argumenten.

„Het kan ook best zijn, dat ze ons snappen bij het aansteken,” waarschuwde hij. „En wat dan ? We willen toch niet allemaal naar een tuchtschool I”

Maar nu trok hij aan het verkeerde eind.

„Daar heb ik jou in de gaten, Tom,” riep Fred uit. „Jij bent bang. Je staat hier mooi te praten, omdat je bang bent.”

„Verdorie,” riepen een paar andere jongens.

Sluiten