Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

belofte en nu de koks achter hem aan zou sturen. Hij werd pas geruster, toen hij de spoorweg weer veilig was gepasseerd.

„Ha, jongens, wat gullen de kinderen kijken1" riep hij overmoedig.

Toen zowat had Tom wat orde gekregen onder zijn kleine gasten. Ze zaten rondom in het gras uit te rusten en Tom vond het tijd, hun eens duidelijk te vertellen, wat ze hier wel kwamen doen.

„Beste kinderen," riep hij met een harde stem, „jullie bent hier bij elkaar, om de verjaardag te vieren van de allerliefste dame uit heel de omtrek."

„Hoera 1" juichten de kinderen.

„Nu heb ik er over gedacht,” zei Tom, „dat jullie allemaal iets zou moeten hebben, om straks je portie op te kunnen leggen."

„Hoor je dat ?" vroegen de kinderen aan elkaar. Sommigen stootten hun buurtje alleen maar aan. Die hadden het te druk met luisteren om ook nog te kunnen praten.

„Er zal heerlijk gebraad zijn en ik denk wel voor ieder een broodje,” zei Tom. Hij keek wat bezorgd de kring rond. Die was wel erg groot I

De jongens wreven zich van plezier in hun handen. Een broodje!

„Er zal ook heerlijk vanille-ijs zijn,” wist Tom voor zeker te vertellen.

„Ha 1" riepen de meisjes.

„Nu heb ik vanochtend eens ginds in het bos gekeken," ging Tom onverstoorbaar door „en toen zag ik daar nogal veel platanen staan. Je weet wel, dat zijn die bomen met die grote bladeren. We moesten daar nu voor ieder van ons een paar afplukken, om ze als bordje te kunnen gebruiken...."

Tom's toespraak was nog lang niet af. Maar voorlopig kreeg hij de kans niet om verder te praten. Want: „Ja, ja," riepen de

Drie spannende dagen - 10

Sluiten