Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN GEWELDIGE TELEURSTELLING

gemaakte opmerking ernstig scheen te nemen. Hij voelde zich genoodzaakt, enige Verklaring te geven van hetgeen hij gezegd had.

„Ik bedoelde er ook niets bijzonders mee, Hans”, zei hij daarom, „maar Mr. Williams had toch wel kunnen begrijpen dat wij enige voorbereidingen moeten maken. Een reis naar Engeland maak je nu eenmaal niet iedere dag.”

Hans gal toe, dat er in de woorden van Kees veel waarheid schuilde. Je kon zo maar niet op stel en sprong naar Engeland oversteken. Engeland was nu wel geen Egypte, maar er zou toch wel het een en ander te beredderen zijn, voordat je met e^n gerust geweten de Hollandse bodem vaarwel kon toejuichen. Je moest toch een soort van pas hebben, het een en ander meenèmen, en, wat wel het. voornaamste was, je diende toch te weten waarheen je moest gaan. Naam en adres van Mr. Williams waren hun natuurlijk wel bekend, maar dat nam niet weg, dat zij zonder verdere hulp of aanwijzingen niet zo gemakkelijk zouden komen waar zij wezen wilden. Drommels ja, nu zij de zaak eens wat nuchterder bekeken en niet alle mogelijke dwaze dingen over dié op handen zijnde tocht droomden, nu was het wel een beetje vreemd dat zij, een enkele dag voordat de grote vacantie een aanvang zou nemen, nog hele' maal niets van hun Engelsen vriend gehoord hadden. Mr. Williams had hun beloofd dat zij mochten komen; het was dus afgesproken. Afspraak was afspraak, maar op zijn minst hadden zij toch recht op een paar regeltjes, waarin de belofte werd omgezet in een formele uitnodiging.

„Zou Mr. Williams weten wanneer bij ons de groote vacantie begint?”, vroeg Kees, die nog steeds zeer ernstig keek en bepaald bang geworden was dat er op het laatste moment nog een kink in de kabel zou kunnen komen, waardoor de geweldige tocht niet zou doorgaan.

„Welja, jo! Augustus is vacantiemaand. Dat is natuurlijk in Engeland ook zo”, antwoordde Hans resoluut.

De vraag Van Kees had Hans’ vrees ook wakker geroepen en

Sluiten