Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET WEB VAN LEUGEN EN BEDROG

deling, een kunsthandelaar en dat idiote Japanse zwaard. Wat betekent dat, wat is dat voor gekheid?”

Hans zweeg, getroffen door de nijdigheid, die door oom Henri’s stem schemerde. Doch Kees, die aandachtig die woordenwisseling gevolgd had, kwam zijn vriend te hulp en zei: „Wacht jij maar even, Hans.” En toen zich tot oom Henri wendend ging hij voort: „Wilt U ons wijsmaken, dat U geen opdracht gekregen hebt een beroemd Japans zwaard in Rotterdam af te leveren?”

„Ik weet van geen zwaard af, jongen.”

„Dan is er een andere kunsthandelaar in ’t spel.”

„Een andere kunsthandelaar?”

„Ja. Vannacht om twee uur zou het beroemde Japanse zwaard van Masamuni gestolen worden van een boot, die hier voorbij voer of hier geankerd lag.” .

„Die jongen lijkt stapelgek, mijnheer Bakker”, zei de commandant van de rivier-politie, nadat Kees was uitgesproken.

Maar nu sprong Hans op en riep met vlammende ogen uit: „Wij zijn niet gek. Denkt U dat wij niet weten, hoe er iedere nacht een politieboot op de rivier voer die in verbinding stond met onzen vreemdeling?”

„Een politieboot?”, vroeg de comandant verrast.

„Ja, een politieboot. De Meeuw heet zij.”

Nu barstte de man van de rivierpolitie in een schaterend lachen uit.

„Wel heb ik van mijn leven veel gehoord”, zei hij „maar zulke kapitale nonsens nog nooit.”

„Kapitale nonsens?”, riepen de jongens tegelijk uit.

„Ja. Want bij de gehele Rotterdamse rivierpolitie is geen vaartuig, dat de Meeuw heet.”

Geen boot die de Meeuw heet?”, stamelden zij.

„Neen!”

„En de vreemdeling zei toch, dat het de Meeuw was, niet, Kees”, mompelde Hans nog.

„Ja, de Meeuw”j voegde Kees er even verslagen aan toe.

Sluiten