Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET WEB VAN LEUGEN EN BEDROG

zij aaarmede te kennen geven dat zij het gehele verhaal nog al

twijfelachtig vonden. Toch verzochten zij Hans met zijn verhaal door te gaan.

„Zoals gezegd, roken wij een avontuur. Wij hielden ons dus koest en besloten een oogje in het zeil te houden. O ja, dat zou ik nog vergeten. In de loods zagen wij een koffer staan, geheel beplakt met etiketten van buitenlandse hotels, ’t Merkwaardigste was, dat wij de dag dat wij vacantie gekregen hadden een man in de stad hadden zien lopen, die juist zo’n zelfde volgeplakte koffer droeg. Ongetwijfeld was die man en de vreemdeling, die wij ’s morgens hadden ontmoet een- en dezelfde persoon. Vermoedelijk is hij dus twee dagen voor ons in de loods komen wonen. Nu begrepen wij, waarom hij liever niet had dat wij in de loods gingen slapen. Die man moest iets te verbergen hebben en dit versterkte ons in ons voornemen goed uit onze doppen te zien.

„Ik geloof dat het al de eerste middag was dat Kees, die hout was gaan sprokkelen voor het kampvuur, er opeens aan dacht dat zijn vader gesproken had van een boot. Wij hadden die nog niet gevonden en daar ik met het eten of zoiets bezig was, ging Kees op onderzoek uit. Hij vond wel een haventje, een steiger en een ketting, maar geen boot. Een paar uur later gingen wij samen nog eens kijken en toen zagen wij wèl een boot. Dezelfde boot die ons hier naar toe gebracht heeft. Zij was netjes vastgelegd en de sleutel zat in het slot. Wij vonden dat alles verdacht en besloten nog eens in de loods te gaan kijken. Doch toen wij daar kwamen vonden wij er den vreemdeling, die ons vertelde dat hij verre reizen deed en nu begonnen was aan een boek over Japan. Daarvoor had hij dit rustige plekje in de loods uitgezocht, niet wetend dat wij hem zo gauw in zijn rust zouden komen storen. Hij vroeg of wij hem met rust wilden laten. Hij zou dan in ruil voor onze bereidwilligheid een avond aan ons kampvuur komen vertellen^

„En de boot?”, vroeg de commandant, toen Hans even rustte om zijn gedachten te ordenen,.

Sluiten