Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij droomde van een heideplas, die rood was van bietjes. En van een ster, die tegen hem lachte.

Moeder waste in de keuken zijn bordje af.

9. EEN GROOT AVONTUUR

Eens hebben ze nog samen een groot avontuur gehad, Bertus en Bruno. Het grootste avontuur van hun leven. Dat gebeurde een paar jaar later, toen Bertus al naar school ging. Toen hij al in de derde klas zat. En dat avontuur vergat hij zijn hele leven niet meer.

Ver van de boerderij was een sloot. Die was heel breed en diep. En aan het eind van die sloot lag een klein, oud bootje. Dat was half op de wal getrokken. Dat was het bootje van een visser. Maar nu was het oud en zwak geworden. De visser had een nieuw bootje gekocht. En naar het oude keek niemand meer om. Niemand?....

Bertus keek er heel vaak naar. Hij dacht: „Het is toch nog een fijn bootje. Het is wel oud, maar dat geeft niet. En er staat wel een beetje water in, maar dat kan ik er wel uitscheppen. En dan is het mijn bootje. Dan kan ik er fijn in varen. Ik durf best!"... .

En op een Woensdagmiddag nam hij een oud vuilnisblik mee van zijn moeder. En een lange bonestok van zijn vader. En toen sloop hij stilletjes weg, met Bruno achter zich aan. Bruno was de enige, die iets wist van zijn mooie plan.

Het bootje lag er nog. Bertus schepte eerst het water er uit. Dat duurde lang. En toen duwde hij het bootje in het water. Dat ging erg moeilijk. Maar het gelukte toch. Bruno stond er bij te kijken, heel stil, met zijn kop opzij. Toen stapte Bertus heel voorzichtig in het bootje. „Kom Bruno, kom er ook maar in!". .. .

Maar Bruno wilde niet. Hij liep onrustig heen en weer.

Sluiten