Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij jankte zacht. En hij zette wel zijn voorpoten op de rand van het bootje, maar hij trok ze ook gauw weer terug. Hij was altijd zo bang voor water.

Toen ging Bertus alleen varen. Hij was wel een beetje bang, maar hij deed het toch. En Bruno ging in het gras liggen. Maar zijn ogen volgden het baasje.

Het bootje gleed zacht door het water. De golfjes klotsten. De wind ruiste in het riet. O, het ging heerlijk, hoor!

Schipper Bertus voer wel een uur. Soms moest hij even opnieuw het water uitscheppen. Dat drong telkens weer in het bootje. Het was zeker een beetje lek. En soms klom hij ook even op het bankje. Om rond te kijken, of niemand hem zag. Want aldoor was er een stille angst in zijn hart.

Maar toen....

Bertus was weer op het bankje geklommen. En toen hij er heel hard afsprong, omdat het bootje zo schommelde. ... Toen trapte hij dwars door het bootjel Toen

Sluiten