Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

>aar gaan we

„Houd je vast, hoor! Houd je vast! Daar gaan we

nu!”....

Het ging prachtig.

Stap — stap — stap! deed het paard.

Grote stappen.

Langzame stappen.

Stap, stap, stap....

De grote wielen ratelden.

De lleine wielen ratelden mee.

Heerlijk ging het!

Maar.... wat was dat?....

„Vooruit Bruin! Vooruit!”

De molenaar klapte met zijn zweep.

„Vooruit Bruin! Vooruit dan!”

Toen stapte Bruin niet langer. Toen ging hij draven!

De jongens schrokken er van. Jaap greep J°op "V ZV? armen. Joop greep Jan om zijn hals. En Jan hield zien

maar vast aan het touw. ■ „ , .

O pas op! Niet zo hard! riepen ze alle drie.

Maar de molenaar hoorde er niets van. De grote wielen

ratelden veel te erg. . ,

En de molenaar kon de jongens ook met zien. Hij wist niets van die drie deugnieten achter zijn kar.

„Vooruit toch, Bruin! Vooruit!”

En toen ging het paard nog harder draven, loen draalde

het zo hard als het kon. , , ,

En het kleine karretje moest wel mee achter de grote

Het schokte en danste over de stenen. Het slingerde heen en weer aan het touw. De jongens slingerden er bijna al. Het ging zo hard!. . Zo vreselijk hard!

„Molenaar!.... Ho!” . , ,,

Ze grepen elkander vast. Ze riepen en schreeuwden. Maar de wielen ratelden. De molenaar hoorde het toen niet. „O, o, niet zo hard!” riep Jaap.

„Ik wil er af!” schreeuwde Joop.

„O moeder, help!’ gilde Jan.

Sluiten