Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE EERSTE REIS VAN SINDBAD DE ZEEMAN

A ffidden in het wilde oerwoud ging Sindbad even zitten om te rusten. Hij had voor de veiligheid een plaatsje opgezocht op een van de grillige luchtwortels. Zijn rust werd echter verstoord door allerlei geluiden en één keer klonk er zoon leelijk gebrom, dat Sindbad van schrik zijn stok en zijn pantoffeltjes verloor.

Hier was het ook niet uit te houden, zoodat Sindbad besloot verder te, gaan. Weldra bereikte hij een vlakte met hier en daar een boom. ’t Vreemde was dat de boomstammen hier net menschengezichten hadden, en toen Sindbad in een van de boomen wilde klimmen om den omtrek te verkennen, maakte een van de boomen het hem gemakkelijk door hem een lat toe te steken die niets meer of minder was dan de neus van dien boom. Sindbad, die altijd erg vlug in 't klimmen was geweest, zat weldra boven in den boom en nu kon hij urenver in den omtrek rond kijken.

T\Tu deed hij een vreemde ontdekking, ’t Was net oi ^ daar heel in de verte een hooge witte koepel stond. „Hée 1” riep Sindbad verbaasd uit. „’t Lijkt net of daar in de verte een tempel staat 1” Vlak bij klonk een zacht, onderdrukt gelach. „Hèhèhèhè,” hoorde Sindbad duidelijk. Verbaasd keek hij om zich heen. ,,Wie lacht daar ?” vroeg Sindbad. Weer klonk hetzelfde onderdrukte gelach, maar nu bemerkte Sindbad dat het geluid uit den boom kwam. ,,Nu nog mooier 1” riep hij. en in zijn kwaadheid gaf hij den boom een schop, maar de boom grinnikte opnieuw, zoodat er voor Sindbad niets anders overbleef dan naar den koepel te gaan.

\ A aar nu begreep Sindbad -‘-V-L waarom de boom hem had uitgelachen. De koepel immers was niets anders dan een reusachtig ei.. Rondom dit ei slingerde zich 'n reusachtige slang, die echter geen kwaad scheen te doen. „Weet je wat,” dacht Sindbad, „ik gebruik die slang als wenteltrap.’‘

Sluiten