Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rieks probeerde hem mee te loodsen.

Mans was niet dronken, wel hier-en-doar-gunder, wel zee dat, dat hij dronken was? Hij had liggen wachten op zien kammeroad, op Rieks Manting, nuvere Rieks, die*Wol hij de nek breken, omdat die hem in de steek laten had veur een meidj Zol dizze man hem er brengen? .... Dan was 't goed ....

Rieks klopte Geerte wakker.

„Loat hem moar boeten, die zoepert," riep Geerte. Rieks bracht hem bij de hooibult en dekte hem toe.

Toen hij zijn pak had uitgetrokken voor zijn beddestee op de pompstraat, kwam Jan Luchies steunend en rekkend de kamer uit. „O, bi j' d'r al of?" vroeg hij verwonderd.

Ja, Rieks was er al af.

„Goed sloapen, jong?"

„Merakel, jong!" zei Rieks vrolijk. Hij trok zijn werkpak aan, laadde de melkbussen op en met een schelle schreeuw tegen de luie hond sprong hij op de ratelende kar en reed de opgaande zon tegemoet.

Toen hij onder de eerste koe zat, kwamen de getallen. Hille had niks, hij had ook niet veel, er was een smak *) geld afgegaan vannacht. Het zou nog niets toevallen2), het was niet verkeerd als hij het volgend jaar ook naar Holland ging.

En met de dagelijkse gang van het werk, dat hij geeuwend verrichtte, kwam de twijfel. Een onrust en ergernis over zijn openheid van deze nacht. Wat bezielde hem, om zich zo gauw te binden aan een wicht zonder een cent? ....

Maar de herinnering aan haar ogen bracht schaamte en diep in zijn hart het gevoel, dat hij deze nacht voor het eerst in zijn leven een goed en zuiver mens was geweest.

„'Et 'ef zo wezen moeten. Ik was mien eigen boas niet meer".... Zo verdedigde hem zijn overgeërfd geloof in een leidende Voorzienigheid.

Daarna ging Rieks iedere Zondagnacht uit vrijen naar Battelte. Nog tweemaal kwam hij bij zonsopgang thuis, toen stelde Hille als regel, dat hij om drie uur vertrekken moest.

De wonderlijke invloed van haar nabijheid! Bij haar hielden twijfel

4) veeL 3) meevallen.

Sluiten