Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rieks snurkte. Toen hoorde hij haar teruggaan en de grendel op de baanderdeur doen.

En iedere dag was er nu wat: er lag 's avonds een egel aan 't voeteneind van zijn bed; de mouwen van zijn jas waren dichtgebonden, zijn klompen stonden vol water gegoten als hij na het eten er in stapte. Het was duidelijke taal, die Triene sprak en het werden moeilijke dagen voor Rieks. Hij zwaaide nu hier de zende door 't gras als het vorig jaar bij Jan Luchies. Stil en verbeten deed hij zijn werk, maar meer dan ooit zag hij overal getallen geschreven staan. Vijftien duizend slagen op een dag, twaalfhonderd in 't uur, meer dan honderd voor ene Ioezige *) cent.

En dan weer: Tweehonderd en zes gulden op de spaarbank, twaalf gulden, die Hille bewaarde, drie gulden en een kwartje en zes centen in de buul.... of waren 't er zeuven? .... Daar kwam niet veule meer bij. Daar moet je dan op gaan trouwen ....

En dan te bedenken — neen, Rieks wilde het niet bedenken! — maar als hem dat nou het vorig jaar eens aangeboden was: Een boerderij met veertig mud 2) land, met koeien en paarden en goed gerei, met een geldbuul als geen tweede in 't karspel en een spaarbankboekie van wie weet hoeveel.... Met Triene zou hij wel vree gehouden hebben en de jongen kon straks weg, daar waren wel inrichtingen voor — o ja, daar was best een stee voor te vinden. De oude kon het niet zo lang meer maken, dan was hij, Rieks, hier de baas. Dan zou hij dit en dat. Dan nam liij al het land er weer bij, dat nou verhuurd was en dat stuk groenland van den mulder, dat er zo lelijk tussen lag, kocht hij er bij en een paar bunder heide liet hij nog aanmaken, met fikse bemesting had je daar al gauw goede vruchten op.... Rieks bouwde een modelboerderij en reed in de sjees langs zijn velden. Een nieuwe droom had de plaats van de vorige ingenomen.

Tot hij plotseling opschrikte door het goede gelaat van Hille, met de ernstige ogen, die hem verwijtend aanzagen. Dan poogde hij tevergeefs de weg terug te vinden naar de vroegere vrede. Maar het lukte niet. Het huis van hun beider toekomst had zijn glans verloren, het was een armzalige hut geworden, waar armoede en een slavenleven wachtten, maar voor Hille wist hij dat nog te verbergen. Het was gelukkig, dat hij steeds in het donker bij haar was.

0 luizige. 1 H.A. = 4 mud.

Sluiten