Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vorige herfst gedane invitatie van de Batthyèny, om met dezen de Stiermarkse Alpen door te trekken.

Het op die reis verzamelde materiaal wist hij in de zomermaanden in zijn Oostenrijkse Flora te verwerken. Deze maanden vertoefde hij weer te Wenen bij Dr. Aicholtz. Behalve aan het op schrift stellen van zijn wetenschappelijke onderzoekingen besteedde hij ook nu weer alle beschikbare tijd aan zijn tuin, die weldra een grote reputatie te Wenen genoot. De zeldzame kruiden, de Alpenplanten en Turkse bolgewassen, die hij hier kweekte, wekten echter niet alleen de bewondering, maar ook de begeerten van velen op. En al deelde Clusius in ruime mate uit de beschikbare voorraad, al verschafte hij aan tallozen de bollen, die hij zelf ontving of door eigen kweek verkreeg, toch was hij niet bij machte aan alle en ieders, vaak zelfs zeer aanmatigende verlangens te voldoen. Wat Clusius echter niet vrijwillig gaf, ontnam men hem maar al te vaak, daarbij misbruik makend van de omkoopbaarheid van zijn bediende of de afwezigheid van Clusius zelf. Ontelbaar zijn zijn jammerklachten over zijn knecht, „dien windbuil”, zoals bij schrijft, over op listige wijze in wintertijd opgegraven bollen, die dus in het volgend voorjaar pas bleken ontvreemd te zijn, over brutale diefstallen, die hem zijn kostbaarste bezittingen aan plantenmateriaal deden verliezen, zodat hij alle moeite vaak om niet had besteed en als het er op aan kwam zijn observatiemateriaal moest derven.

Ook zucht hij meer dan eens over de onbetrouwbaarheid van hen, die hem minderwaardige knollen voor zeldzame planten verkochten of over onvoldoende waarneming van anderen, die beweerden bizondere variëteiten te bezitten en hem die toezonden, maar die later niets merkwaardigs vertoonden. Met haast obsederende regelmaat verschijnt in dit verband in zijn brieven de Paeonia alba, die telkens weer rood is!

Toen Clusius in het najaar zijn zaden en vruchten had geoogst, zijn knecht de nodige instructies had gegeven, zijn tuin voor de winter in orde had gebracht en de laatste

Sluiten