Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Art. 17

2. Wij behouden Ons voor, ter wering van bij algemeenen maatregel van bestuur voor de toepassing van dit artikel genoemde besmettelijke ziekten in-, doorof vervoer van voor overbrenging van besmetting vatbare goederen telkens voor ten hoogste een jaar te verbieden of voorwaardelijk toe te staan.

3. Een besluit, dat Wij krachtens dit artikel nemen, bevat de gronden, waarop het berust, en wordt openbaar gemaakt in de Nederlandsche Staatscourant.

Zie het op blz. 73 onder de bijlagen dezer wet opgenomen besluit van 1 October 1929, S. 448.

— Dit artikel is ontleend aan art. 1 van de wet van 26 April 1884, S. n°. 80, zooals dat is gewijzigd bij de wet van 31 December 1920 {Staatsblad n°. 954).

Het artikel van het wetsontwerp beoogt bescherming van de volksgezondheid hier te lande tegen gevaren, die dreigen van personen uit het buitenland en van invoer van goederen. Komt in eenig vreemd land of eenig deel van een vreemd land een, nader te noemen besmettelijke ziekte voor in zoodanigen omvang, dat ernstig gevaar voor overbrenging bestaat, dan moeten tegen personen, afkomstig uit dat land of die streek, maatregelen getroffen kunnen worden. Die maatregelen zullen moeten zijn verbod van binnenkomst. doortrekken of verkeer, beperking daarvan, indien de toevloed groot is in verband met de kosten van de te treffen maatregelen, of toelaten onder voorwaarden nopens onderzoek, afzondering, ontsmetting en reiniging. Hetzelfde geldt ten aanzien van landloopers, zigeuners en personen, die bij groepen over de grens komen. Deze personen leveren doorgaans het grootste gevaar op voor overbrenging van besmetting.

Het bepaalde onder a en b van het eerste lid voorziet hierin.

Letter c van het eerste lid betreft de binnenschipperij. De quarantainewet waakt tegen besmetting door het verkeer over zee.

Sluiten