is toegevoegd aan je favorieten.

Spel van vier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Zoo is ons drama in een comedie veranderd," zei hij constateerend.

„Waarom in een comedie?" vroeg Rita geprikkeld.

,,'t Gewone leven is immers een comedie. Voor wie 't zien wil. Tenslotte blijkt 't van onszelf af te hangen, of wij in een drama of een comedie meespelen."

„Van onszelf... dat is de vraag."

„Van de ander dan, als je dat beter vindt. Komt op hetzelfde neer. Ons drama is dus tot een happy end gekomen."

„Dank zij Noes. Zij is een betere vrouw voor je dan ik; zij kan zich geven, heelemaal. Dat heb je noodig."

„Zooals iedere man," gaf hij nonchalant toe, nam 't kelkje cognac van het blaadje, dat de dienster hem voorhield. „Neem een likeurtje, triple-sec, daar houd je van," drong hij aan.

Rita nam het glaasje, zette haar lippen er aan.

„Noes is een lieve vrouw," zei Leo.

„Ze is meer."

„Meer. Natuurlijk!" Hij glimlachte, spot in zijn oogen. „We zijn zoo eensgezind mogelijk vandaag, jij en ik."

„We kunnen immers vrienden zijn." Rita sprak effen. 't Klonk haarzelf onecht; ze voelde zich veel te ver van Leo af voor vriendschap.

„Heb je nog altijd zooveel vrienden?" informeerde hij.

„Waarom zou dat veranderd zijn?"

„Hoe staat Lex daar tegenover?"

„Verstandiger dan jij vroeger."

't Ontglipte haar.

Leo glimlachte.