is toegevoegd aan je favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE VERRASSING

„Daarom doet U het best, niet meer over die anonieme brieven met hem te spreken: anders riskeert U onaangenaamheden."

„Ik heb dat voor mijzelf ook reeds zoo besloten" antwoordde ik. „Alleen hoop ik, dat er nu niet spoedig wéér een wisseling in zijn stemming komen en hij mij opnieuw te hulp roepen zal."

„Dan zit U immers weer in Den Haag" — antwoordde de verpleegster.

HOOFDSTUK IX.

De verrassing.

Nadat ik van zuster Ammens afscheid genomen had, zette ik mijn weg naar omlaag voort. Het liep nu naar één uur en nu en dan passeerde ik een bewoner of bewoonster uit deze mooie streek, die nooit verzuimde mij een vriendelijken groet te brengen en met een lachend gezicht toe te knikken, als om te vragen: „Wat zégt U wel van al dat moois? Is het wonder, dat wij vroolijke menschen zijn ?"

Juist tegen etenstijd kwam ik aan ons hotel, waar ik Maud aantrof, wachtende op het terras.

Aangezien de eerste bel voor het middagmaal reeds geluid had, was er geen gelegenheid meer, haar verslag uit te brengen over mijn ondervindingen van dien ochtend. Want, hoewel wij op het terras zelf aan een kleine tafel dineerden — ook hier had men reeds lang gebroken met de ouderwetsche gewoonte van een gemeenschappelijke