Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat was één van de weinige dingen, die Max, zelfs op dit ogenblik van gevaar niet durfde ontkennen! En het zou misschien toch nog verkeerd voor hem afgelopen zijn, als Roland er niet bij gekomen was.

„Maar Omoe, je kent ons toch wel? Zie je mij soms ook aan voor een Javaan?"

De Chinees had wel totaal verblind moeten zijn, om den negerjongen voor een Javaan aan te zien. Hij begreep er niks van.

„Was jij soms ook al mijn erf aan 't schoonmaken?"

Hun hartelijke jongenslach deed zijn woede helemaal bedaren.

— In 't donker zeker? Nee, we kwamen langs en hoorden lawaai, en, omdat we altijd op je erf mogen, wouen we je helpen."

„Is goed, is goed, en hebben jullie Javanen gezien?"

„Jawel," zei Roland, en hij hoefde er niet eens om te liegen, „ik Zag er een vlak bij je huis, maar toen je schoot, zijn ze allemaal weggelopen; we zullen wel eens gaan zoeken; ga je mee, Max?"

A Tsoi bewonderde de moed van de jongens, maar voelde er weinig voor, ondanks zijn revolver, met ze mee te gaan.

„Is goed, ik zal hier in hinderlaag blijven; ik schiet ze allemaal dood, als ze in mijn huis durven komen!"

De luiken gingen weer dicht, en de jongens keerden zich om, grinnekend over het onverwachte succes van hun grap.

Maar hun lachen was gauw uit; achter op het erf zagen ze een dikke rookwolk opstijgen, recht omhoog in de windstille lucht.

„Man, onze hut staat in brand!"

„Dat hebben zeker de Javanen gedaan!"

„Klets! Je hebt bij het weggaan zeker niet op het vuur gelet!"

„Jij zeker wel!"

Eensklaps sloegen de vlammen omhoog en vlogen de vonken alle kanten uit.

„Gauw, Ro, blussen, anders gaat het vuur verder!"

Ze renden het erf over, maar bij de laatste struiken voelden beiden zich bij hun voeten gepakt, zodat ze met een smak tegen de grond sloegen; de takken striemden langs hun gezicht.

De overval was zo onverwacht, dat ze al met een prop in de mond stevig gebonden op de grond lagen, eer ze op tegenweer waren bedacht geweest.

Verzet zou hun trouwens weinig gebaat hebben; een dozijn stevige Javanen sloten hen van alle kanten in, alsof ze de dikke touwen niet

Sluiten