Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als het garnizoen in de stad niet talrijk genoeg was — een ontzettende straf op volgen? Zouden die kerels dat nou zelf niet inzien? Dat ze bij die voetbal-match razend waren geworden, was te begrijpen; hij zelf had zijn afkeer tegen de Creolen niet verborgen; dat ze bij gelegenheid die jongelui een flink pak slaag toedienden, was ook niet meer dan verdiend, maar daarvoor een heel dorp platbranden met misschien zoveel moorden! Zou hij — waar hij als mandoer het recht toe had — de mensen bij elkaar roepen en hun de gevolgen onder de ogen brengen? Neen, dat zou de zaak aan de opzichters, die zulk een vergadering altijd bijwoonden, verraden; en daarbij hij waagde zich niet aan een openlijke nederlaag tegenover Natiman; dan was zijn invloed voorgoed gebroken en de zaak reddeloos verloren. Na lang wikken en wegen besloot hij tegenover zijn mannen Natiman en diens plannen te negeren, maar ondertussen al zijn aandacht te besteden aan Natiman zelf; als hij dien schaakmat kon zetten, zouden ook de jongeren hun plannen wel opgeven en weer in gehoorzaamheid hun ouden mandoer volgen.

Het geluk diende hem; in het donker rondlopend op een tamelijk afgelegen deel der plantage, hoorde hij plotseling mannen naderen. Onmiddellijk verborg hij zich achter een paar struiken, en spoedig herkende hij de stem van Natiman. Vlakbij zijn schuilplaats bleven zij staan en duidelijk kon hij verstaan, hoe Natiman twee man bevel gaf terug te gaan naar hun schuilplaats, om iemand te bewaken; één was toch eigenlijk te weinig. Ondanks de ernst van het ogenblik en de spanning, waarin hij verkeerde, kwam er een medelijdend lachje over het gelaat van den ouden man: Echt de wilde onbezonnenheid der jeugd! Eerst één achterlaten, en dan later twee terugsturen, omdat één toch eigenlijk te weinig was.!

De twee aangewezenen toonden weinig lust, het bevel te gehoorzamen, en uit het twistgesprek, dat daarop volgde, kon Karbani opmaken, wie hun gevangene was. Waren die kerels nou helemaal dol ? Een ontvoering, en nogal de zoon van een gouvernements-ambtenaar!

Hij dankte het toeval, dat hem zo prachtig geholpen had, en begreep meteen: hier lag een mogelijkheid open, om Natiman een ontzettend fiasco te bezorgen. Hoe het precies zou moeten gebeuren, wist hij nog niet, maar eerst moest hij nu zien, dien jongen uit Natimans macht te verlossen. Hij kende Max wel, en, wat een groot voordeel was, de jongen kende hem ook en wist dat hij een goede

Sluiten