Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitrekenen, of de Chinees hem niet bedroog: tot beloning had hij een stukje speelgoed van warimbo-reepjes gekregen, dat juist als de jorka-fowloe opspringt, als je het aanraakte. Stilletjes had hij het op de tai-hedde x) van zijn moeder gelegd; maar die was er zó van geschrokken, dat ze de hele buurt bij elkaar geroepen had; toen ze merkte, dat ze voor de gek gehouden was, had ze het speelgoed kapot gemaakt, „en mij bijna ook", voegde Roland er lachend bij.

Zo pratend en lachend hadden ze het eind van het kapoeweri bereikt, waar de rietvelden van Waterlo begonnen. Voor alle veiligheid besloten ze een grote omweg te maken tot voorbij Hazard en daar pas op de dam te komen; als ze dan gezien werden, zou het lijken, of ze van Paradise 2) af kwamen. Even buiten Hazard had Roland een tante wonen; dat kwam nu heel goed van pas.

De eerste velden, waar ze langs liepen, hadden enkel jong riet, maar al gauw vonden ze een gedeelte met rijpe stengels. Een paar slagen met de houwer...... en tien minuten lang was er niets anders

dan kraken van riet tussen sterke jongenstanden en gulzig zuigen en slorpen van het heerlijke sap.

Roland wilde nog wat meenemen voor z'n broertjes, die thuis zo dapper de wacht hielden, maar Freddy vond dat het stomste, wat Ze konden doen: als iemand hen zag, zouden ze er gloeiend bij zijn en dat zou alles kunnen bederven. Natuurlijk moesten Chally en Winny een beloning hebben, omdat ze de hele avond voor niets hadden gewaakt; maar als alles goed afgelopen was, zouden ze 'ns een middag meemogen met hen, om hun schade in te halen.

Roland stemde toe en ze gingen weer verder. Max was stil geworden; „als alles goed afgelopen was"...... had Freddy gezegd!

Wat had hij ook weer beloofd, als alles goed afliep? Zou die belofte werkelijk hebben geholpen? Freddy was er geweest, om hem te bevrijden, nog vóór hij dat beloofd had. Of zou anders die Javaan misschien niet bang geworden en gevlucht zijn? Of ...... enfin,

eerst maar eens zien, hoe het afliep, dan zou het nog tijd genoeg zijn, om daarover na te denken.

Eindelijk kwamen ze aan de Paradise-dam; Max en Ro hadden

*) Tai-hedde: doek, die de Creoolse vrouwen als muts om het hoofd winden.

') Paradise: vestigingsplaats voor kleine landbouwers aan de Nickerierivier, ± 20 minuten boven Waterlo-Hazard.

Sluiten