Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En wat zal het einde van alles zijn? Wraak en straf van de blanken, moordpartijen en brandstichtingen; onze vrouwen en kinderen zullen er voor boeten; we zullen geen rustig uur meer beleven! En dat alles om die paar negers, die ons hebben uitgelachen?

Mannen! Sommigen onder U zullen me van lafheid beschuldigen, goed! Ik roep U allen tot getuigen, of ik niet steeds uw belangen behartigd heb, bij Directeur en Commissaris, zonder me ooit af te vragen, of ik zelf daardoor niet in ongenade zou vallen.

Nu raadt uw oude mandoer U aan: geef die domme wraakplannen op en laat U niet als werktuigen gebruiken door mensen, die leven en geluk en rust van anderen op het spel zetten, om eigen eerzucht te voldoen! Nu......"

Wat Karbani nog meer wilde zeggen ging verloren in geschreeuw en handgeklap van de hele vergadering; alleen Natiman en zijn getrouwen bleven onbeweeglijk; zij begrepen, dat hun zaak verloren was. Toch wilde Natiman nog niet opgeven; er stond te veel voor hem op het spel.

Toen de toejuichingen wat bedaarden, stond hij op.

„Laat Natiman maar zwijgen!" werd er geroepen, terwijl anderen schreeuwden: „Karbani blijft onze mandoer en nou gaan we slapen!"

Met moeite kon de mandoer zich nog verstaanbaar maken: „Luistert nog enige ogenblikken naar Natiman; ook hij heeft recht van spreken!"

Deze had lang tevoren een toespraak gemaakt en van buiten geleerd, maar de omstandigheden, waarin hij nu moest spreken, waren zo geheel anders, dan hij zich steeds daarbij had voorgesteld, dat geen enkel van de mooie opzwepende zinnen hem te binnen schoot. Hij had willen spreken over hun eeuwenlange verdrukking door het blanke ras, welke nu een einde genomen had. Waterlo zou het sein geven tot de opstand, die zich over heel Suriname, ja over de hele wereld zou verbreiden. Anderen zouden hen helpen en met die hulp zouden ze zeker overwinnen. En als ze dan eindelijk van aambeeld hamer waren geworden, zouden ze alles verpletteren, wat hun in de weg stond. Hunkerend naar een betere toekomst, zouden de mannen zijn woorden indrinken, hem voorgoed tot leider kiezen en in opstand komen. Weer zou een „slag bij Waterlo" met dikke letters in alle geschiedboeken vermeld worden...... en zijn naam er bij!

Maar deze mannen hunkerden helemaal niet naar een betere toe-

Sluiten