Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Zoo, broer Spin, je hebt daar heel wat vlees hoor !"

„Ach ja, vadertje, eindelijk heb ik ook 'ns een beetje geluk gehad."

„Zo! Ja, hm, kijk eens, weet je, eh, eigenlijk heb ik geweldige honger."

„Wel, vadertje, ik wou je juist uitnodigen, om mee te eten."

„Is goed, ik zal meteen maar beginnen."

„Nee, nee, vadertje, ik ben zo blij, dat u me de eer aandoet, om mee te eten, dat we er een feestje van moeten maken. Terwijl mijn vrouw het eten klaar maakt, zullen we eerst een beetje spelen Zo."

„Spelen?"

„Ja, dat doen de mensen ook; die spelen kaart, als ze ergens op moeten wachten. Nu hebben we geen kaarten, maar ik weet wat anders. We binden elkaar om de beurt vast en dan kijken we, wie zich het eerst los kan maken; bindt mij maar het eerst."

Spin had een paar flinke dikke touwen en Tijger knoopte met zijn grote poten het touw om Spin heen. Maar Spin had zich uit die grove knopen al gauw losgewerkt en begon nu Tijger op zijn beurt vast te binden. Hij deed het heel nauwkeurig, legde er hele kleine knopen in en zei toen, dat Tijger zich los kon maken. Deze trok en rukte en rolde over de grond, om los te komen, maar trok de knopen juist noch dichter aan en kon zich eindelijk niet meer bewegen. En Spin nam al het vlees en liep hard weg.

Enige dagen later zag Spin Tijger aankomen. Hij werd bang en klom in een peperboom. Maar Tijger zag hem zitten en vroeg kwaad, waarom Spin hem zo had vastgebonden en er met het vlees vandoor was gegaan.

„Vlees?" zei Spin. „Vastbinden?"

„Ja zeker, toen ik een paar dagen geleden bij je was, ginds in het bos."

„In 't bos? Maar, masra Tijger, dat zal mijn broer geweest zijn; die lijkt sprekend op me. Ik zit hier al een hele tijd, om de peper rijp te maken."

„Wat? Ben jij peper aan 't rijp maken? Nou, dan zal daar in 't bos je broer wel geweest zijn. Maar vertel me eens, hoe maak je de peper rijp?"

„Weet u dat niet? Dan moet u maar 'ns goed naar boven kijken, hoor!"

Sluiten