Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zinnig zou zijn, om het te proberen en het zou lukken — één op de duizend kansen! — dan hoef je de eerste dagen zeker toch niet bezorgd te zijn. Volgende week Dinsdag gaat de Gouvernementsbarkas op, de „Coppename"; die zal je wel bericht brengen, hoe 't in Nickerie afgelopen is."

Toch begreep hij, dat er nog iets anders nodig was, om de stemming er weer in te brengen bij de jongens.

„Luister 'ns, ik zal jullie 'ns trakteren op 'n extra uitstapje! Naar een plaats waar maar heel weinig Surinamers, zelfs heel weinig Nickerianen komen. Dan kun je later altijd zeggen: ik ben er geweest!"

Meer was er niet nodig, om de jongens enthousiast te maken.

„Fijn, baas, waar gaan we heen?"

„Naar Oreala, een Indianenkamp aan de Engelse oever; eigenlijk mag je er niet aan land gaan; de meester, die meteen zo'n beetje voor politie speelt, wil het nooit hebben; maar voor deze keer moet-ie het maar goedvinden. Dan kun je helemaal naar boven klauteren!

„Wanneer zijn we er?"

„Dadelijk, nog twee bochten, dan zie je het al liggen!"

„Zijn we hier eigenlijk al niet in Demarary?" vroeg Max; we varen aan de Engelse helft van de rivier?"

Maynard schudde het hoofd.

„Heel de rivier is van ons. Anders, als een rivier de grens vormt tussen twee landen, neemt men het midden der rivier als nadere grens, maar hier niet."

„Waarom niet?" wilde Roland weten.

,,'k Weet niet. Waarschijnlijk was het zo, toen Suriname nog aan Engeland behoorde en Berbice en Suriname dus twee Gouvernementschappen waren onder één Bestuur; toen kwam het er zo precies niet op aan en zullen ze voor het gemak de Westelijke oever als grens hebben genomen. Later kwam Suriname weer aan Holland en hebben ze de grens maar zo gelaten, als ze was."

„Noemen ze dat niet de Corantijn-kwestie? Daar heb ik wel eens iets over gehoord; d'r kwam ook een expeditie bij te pas, geloof ik!"

Maynard lachte. „Als dat de Corantijn-kwestie was, hoefden er geen expedities aan te pas te komen! Wat jij bedoelt, is de vraag, welke rivier eigenlijk de Corantijn is."

„E, è!" riep Roland, „daar varen we toch op!"

Sluiten