Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar de gedachte, dat onschuldige Indianen daarvoor zouden gestraft worden, was meer dan ze konden verdragen.

Freddy stelde als eenvoudigste plan voor: morgen met baas Maynard de boodschap meegeven voor de politie van Kaboeri; dan zou de zaak vanzelf uitkomen.

Maar dit plan vond geen instemming. Cornelis was bang, dat de Indianen toch nog de schuld zouden krijgen. Door wie het ook aangebracht werd, de politie zou komen en het hout vinden bij Washabo; dat was al genoeg, om de verdenking op hen te doen vallen.

Max en Ro gaven Cornelis gelijk, maar hadden nog een bezwaar, dat wat ze echter, om beide Indianen niet boos te maken, vóór zich hielden. Hoe lang geleden hadden ze al niet het voornemen gemaakt: wel anderen helpen, maar nooit door een ander er in te draaien!

Wat die smokkelaars deden, was gemeen, maar om hen aan de politie te verraden, stuitte hen ook tegen de borst. Max dacht aan de moeder van Janni; de smokkelaars zelf hadden eigenlijk niet beter verdiend dan verraden te worden; zulke neger-streken moesten ze maar afleren! Maar Janni zou natuurlijk ook de kast in gaan, en al had hij het ook dubbel en dwars verdiend, Max zou altijd 'n schreiende moeder voor zich zien, die hem zou verwijten: in plaats van mij en m'n jongen te helpen, heb je ons allebei ongelukkig gemaakt! Nee, dat nooit! Was er geen kans, om Janni van die kerels los te maken? Ze hadden nou een mooie troef in handen; ze kenden de bergplaats der houtdieven, en wat nog meer waard was, de dieven hadden er geen vermoeden van, dat hun schuilplaats ontdekt was. Konden de jongens daar niet van profiteren? Maar eerst moest het hout hier vandaan; anders zou Cornelis niks durven beginnen en zonder hem konden ze hier niet veel uitrichten.

Toen Max naar Cornelis keek, trof hem de verslagenheid en hulpeloosheid, die uit z'n ogen en heel zijn houding sprak. Zo pas was hij nog de aanvoerder van het troepje geweest, toen er moest gespeurd en achtervolgd worden; maar nu ze hun doel bereikt hadden en er iets gebeuren moest, om die lelijke negers een strop te bezorgen en het gevaar van Washabo af te wenden, wist hij geen raad. Hij zou natuurlijk alles aan den kapitein kunnen vertellen of aan z'n vader; maar hij wist, dat zou eindeloze ruzie geven met alle negers langs de rivier en het eind zou zijn, dat alle mannen zouden besluiten hun kamp hier op te breken en, om wille van de vrede, ergens anders

Sluiten