Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

juist bij de steel af. Het korjaaltje, dat nu niet alleen meegesleept, maar door het lager liggend houtvlot bij het achtereinde naar beneden werd getrokken, begon water te scheppen. „Loskappen", schreeuwde Cornelis, en reeds had Roland zijn parel neergesmeten en hield de houwer met beide handen vast, om de liaan door te kappen.

„Parelen hoort-ie ineens aan zijn oor. 'f Is Freddy, die tegelijkertijd Max wenkt om naar voren te komen en zo de korjaal achteraan lichter te maken. Met een sprong, die Roland hem voor geen geld van de wereld zou nadoen, springt hij over in de grote korjaal, laat zich voorover vallen, om de schommeling zoveel mogelijk te breken en kruipt dan vlug naast Cornelis; samen houden ze nu de parel vast om te sturen en als uit één mond klinkt het: „Parelen!"

Max en Ro parelen als bezetenen en na enige ogenblikken is het gevaar geweken; de kleine korjaal trekt weer, het vlot keert zich tegen de stroom in en luistert opnieuw naar het stuur. Freddy zegt een paar woorden tegen Cornelis, die zwijgend ja knikt, neemt dan een kalebas, loopt naar voren en stapt op de beide korjaalpunten over in de kleine korjaal, waar hij het water, dat bijna een voet diep staat, begint uit te hozen.

Niemand zegt iets en vooral Ro is daar blij om. 't Is niet de eerste keer, sinds hij met Freddy uitgaat, dat hij ondervindt, hoe zwijgen soms meer goed kan doen dan zelfs de meest vergoeilijkende woorden. Hij ondervindt het nu weer, maar zal hij het zelf ooit in beoefening kunnen brengen? Man, als hij nu eens in Freddy's plaats was geweest ! Als een grotere jongen iets bedorven had, wat hij weer had hersteld! Die jongen was nog lang niet gelukkig geweest! Ineens herinnert hij zich dat hij zich toch al eens ingehouden heeft; wanneer was dat ook weer? O ja, tegenover Janni op Tropica. Die herinnering doet hem goed en geeft hem z'n zelfvertrouwen weer terug; 't zal wel lukken! als ie 't maar volhoudt!

Bij de overkant gekomen, vraagt Freddy: „Waar is 't nou?" Roland kent de plaats nog heel goed terug, maar in plaats van zelf te wijzen, keert hij zich om: „Hier is 't geloof ik, is 't niet, Cornelis?"

Max begrijpt wat Roland bedoelt en vult het aan: „Man, als jullie er niet waren geweest!........"

Daarmee is het geval afgedaan en beginnen ze te beraadslagen, hoe ze de buit veilig in de inham zullen krijgen, 't Makkelijkst is natuurlijk met het hele vlot naar binnen te varen, maar dan moeten

Sluiten