Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze drongen zo dicht om het vechtende tweetal heen, dat die somwijlen de toeschouwers schopten met de hakken van hun schoenen.

Ze waren zo verdiept in het gevecht, dat ze niet eens Joop's moeder aan zagen komen. Joop's moeder was niet mis. Ze hield erg veel van haar zoontje. Ze vond hem den flinkste van de straat. En ze kon niet velen, dat alle grote en kleine mensen meer van Peter hielden. Ze had niet gezien dat Joop juist met Peter vocht. Ze had alleen van een van de kleinere jongens gehoord, dat haar Joop aan het vechten was en het zeker verliezen zou. Maar dat zou niet gebeuren. Ze kwam met geweldige grote stappen aangelopen. Ze hield haar ene hand op haar rug en in die hand stak een mattenklopper.

„Vooruit, opzij, jongens," zei ze tegen de ruggen van de kijkers. Die weken onwillekeurig uit. En daar ging het nu op de vechtenden. Van pats, pats, geef ze een klats. Het leek wel of Joop's moeder allebei hun portie gaf, maar in werkelijkheid kreeg alleen Peter de volle laag. Hij liet Joop los, hij week opzij. Daar voelde hij zich in zijn kraag gepakt. Nu werd hij compleet over de knie gelegd. En of hij schreeuwde, toen hij zo duchtig voor zijn broek kreeg!

Jaap holde naar Peter's huis.

,,De moeder van Joop vermoordt jullie Peter," riep hij in de winkel tegen de zusjes. Die brachten dat nieuws weer over in de kamer.

„Wat is dat nu weer ?" vroeg vader boos. Hij stapte naar buiten. Hij waagde zich vlak bij de zwaaiende mattenklopper. „Nu is het genoeg, buurvrouw," zei hij. „Vooruit, Peter, naar huis."

Peter trok eerst zijn goed eens recht. Vader dacht, dat hij nog teuten wou. „Vooruit," herhaalde hij met zijn strengste stem. Hij zette zijn woorden kracht bij door een

Sluiten