Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrouw tegensprak; zij zijn geheel van haar afhankelijk.

— Juist, maar die vrouw is de goedheid zelve, dus dat valt erg mee.

— Toch had zij maar in haar eigen land moeten blijven.

— Nee, want ze was verrukt, toen ze merkte, hoe geheel anders men in Amerika tegenover de vrouwen is.

— Ah juist, ja, dat verklaart een heeleboel.

Toch zal het me spijten, wanneer we eenmaal uit elkaar moeten gaan, omdat ik op zoek moet naar mijn helden.

— Dus voorloopig gaan ze allemaal naar den oom van Wolf?

— Ja. Ze zullen hem tenminste wel om onderdak willen vragen en

— En wat?

— En een baantje.

— Maar als hij dat dan niet heeft?

— Dan moeten zij doorgaan met zwerven, tot hun geld op is.

— Mooi, en wat doet u dan?

— Helden zoeken en componeeren, alsmaar componeeren.

— Denkt u die te kunnen vinden?

— Gemakkelijk.

— Hoe dan?

— Tegenkomen en anders ernaar vragen.

— U bent hier niet in Duitschland.

— Dat weet ik wel.

— U kunt hier jarenlang zoeken en niets vinden; het kan zelfs wel, dat men op 50 meter afstand ervan gelegerd is, zonder dat men elkaar bemerkt.

— Oh, maar ik merk het dadelijk, want ik ben een muzenzoon en de muze heeft mij niet uitgezonden, om onverrichterzake terug te keeren.

— Nee, maar ik denk wel, dat de muze zelf den weg niet erg goed weet hier in de wildernis, want anders zou u niet zoo nu en dan veel te laat aankomen, daar is het hier veel te gevaarlijk voor. Wat doet u dan al dien tijd?

— Componeeren.

— Daar staat het paard niet stil van.

— Ja, want ik sla vaak de maat met mijn beide voeten en denkt het dier, dat ik wil afstappen en dan staat hij stil. Maar als ik mijn compositie dan af heb, breng ik hem weer aan den gang.

— O, dus daarom blijft u zoo vaak achter?

— Ja.

— Maar dat is immers heel erg dom, want dan komt er vandaag of morgen een Indiaan, die uw scalp komt opeischen en dan doet u niet veel terug, waarde heer.

— O, mij overkomt niets; hebt u wel eens gehoord van een groot componist, die door roovers overvallen was?

— Nee, dat niet.

— Nou, mij overkomt nooit iets.

— Zoo, maar dan zal ik voor de zekerheid toch maar even

Sluiten