Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die beide mannen, het konden opnemen tegen een heelen stam, maar nadat Frank haar ineens heel leelijk had aangekeken en gezegd, dat hij niet één enkel slecht woord over die twee mannen wilde hooren, had zij gezwegen en geluisterd, want de vele mannen, die hier waren, hadden reeds vele verhalen te doen over de ervaringen en avonturen, die zij met Old Shatterhand

hadden beleefd.

Terwijl zij daar zoo wat met elkaar zaten te praten, omdat er niets meer te werken viel, reden de beide ^bevrijde gevangen" met Grinley en Buttler en Polier in snellen rit door de bergen.

Zonder op te houden waren zij aan één stuk doorgereden, want de twee misleide mannen moesten blijven denken, dat zij ternauwernood aan een zeer groot levensgevaar waren ontsnapt.

Het was eerst tegen den middag, dat zij halthielden, om wat op adem te komen. Midden in de Mogollonbergen, bij een mooie beek, waar zoowel water en gras voor de paarden als water en schaduw voor de menschen was. Hier vertelde Grinley zijn goed-verzonnen verhaaltje en hij dischte het blijkbaar zoo smakelijk op, dat Rollins hem onmiddellijk weer geheel en al herstelde in eere en hem weer volkomen een man van eer verklaarde, die tot geenerlei bedrog in staat was. Hij had hem zijn volste vertrouwen geschonken en zou heel wat voor hem over hebben, om hem de redding te kunnen vergelden.

Nadat ze uitgerust waren reden ze weer door en bij het vallen van den avond kwamen zij op een plekje aan, waar alles voorhanden was, om een nachtleger te maken. Dor hout in overvloed en Buttler begon dan ook onmiddellijk met een groot vuur te maken.

< — Is dat niet wat gevaarlijk? vroeg Polier.

— Welnee, heelemaal niet.

— Maar dat kunnen ze toch zien?

Wie zou het moeten zien, want er is hier niemand in de

buurt.

Kom kom, er zijn overal in de heele wereld menschen, die

ergens zijn, waar ze niet verwacht worden, moeten we nu wel zoo'n groot vuur aanleggen?

— Gemakkelijk hoor en als je bang bent, dan ga je maar op een afstand ervan liggen.

Daar dacht Polier blijkbaar niet aan, want hij kwam zoo dicht als maar mogelijk was bij het vuur liggen, naar later bleek, om het beste stuk van het vleesch te kunnen uitzoeken, dat er gebraden werd.

Dat de mannen van alles volop bij zich hadden, dat hadden de bankier en diens boekhouder heelemaal niet verdacht gevonden. Een vluchteling had dat allemaal onmogelijk kunnen meenemen, maar daar braken de beide slachtoffers zich het hoofd niet mee. Ook dacht Baumgarten niet voortdurend meer aan zijn kameraden, die hij zoo gewetenloos had laten zitten. TVTqar hij schoof de schuld op de leiders van dezen tocht en dus

Sluiten