Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eigenlijk was het nog wel wat vroeg om met zooiets te beginnen, maar zij moesten hun tijd uitbuiten, anders viel er dien geheelen volgenden dag niets te doen en zij moesten hun vrienden gered hebben, voor het opperhoofd gemist werd, want dan zou de waakzaamheid verdriedubbeld worden.

Voorzichtig kropen de beide mannen over den grond en er was geen levend wezen die hen zelfs op een halve meter afstand zou hebben kunen hooren.

Bij de plaats aangekomen, waar zij even te voren de ladder hadden zien staan, moesten zij tot hun leedwezen ontdekken, dat deze weg was.

Echter had deze ontdekking nog een zonzijde, want nu konden zij veilig aannemen dat de achtergeblevenen geen achterdocht koesterden omtrent het uitblijven van het opperhoofd en zijn drie mannen. Dat was wel niet zoo vreemd, want de jacht op reeën is een zeer moeilijke bezigheid en men moet er heel wat geduld voor hebben, wil men een aantal van die vlugge dieren kunnen vangen.

Men rekende er dus blijkbaar op, dat de vier mannen den nacht in de open lucht zouden doorbrengen, dus had men den ladder ingehaald.

— Mijn broeder moet nu rechts afgaan, dan ga ik links af, fluisterde Winnetou.

Na de heele lijn verkend te hebben kwamen zij weer bij elkaar en nu zei Old Shatterhand:

— Ziet mijn broeder wel, dat er twee wachtvuren branden?

—-Ja, dat zie ik.

— En waar zouden de schildwachten zijn?

— Daar brandt imers licht in de bovenste verdiepingen?

— Ja, want er komt licht uit die gaten.

— Dan wonen de soldaten boven.

— Ja, dat is zoo; een paar jaar geleden ben ik hier eens in geweest en nu herinner ik het me.

— Maar we moeten aannemen, dat er eenigen op de daken van hun woningen liggen, war-4: het is een mooie avond.

— Maar daar laten we ons immers niet door afschrikken?

— Neen, natuurlyk niet.

— Dan gaan we maar, hè?

— Ja, ga jij maar aan den muur staan.

Old Shatterhand nam nu aan den muur plaats en weldra stond de Apache boven op zijn schouders; het was echter nog niet genoeg.

— Steek je handen omhoog, dan kan ik er op gaan staan.

— Oké.

Old Shatterhand stak nu zijn handen op en Winnetou ging er op staan, maar nog was het niet genoeg.

— Ik ben er nog niet, fluisterde hij zijn metgezel toe.

— Niets erg, want jouw vingers zijn als van staal, dus ik zal je opgooien, dan kun je den rand grijpen en later duw ik je met mijn geweer op.

Petroleumkoning 9

Sluiten