Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

—■ Weet u dat wel zeker?

— Heel zeker.

— Wie waren er nog meer bij?

— Een heeleboel?

— Ja, ik heb dicht genoeg by hen gelegen en heb met hen gesproken.

— Wie waren er dan by hen?

— Prairiejagers.

— Ja, maar wie.

— Old Shatterhand en

— Old... .Shatter... .Oef!! Oef!!

— .... en Winnetou.

— De groote hoofdman der Apachen? Oef! Oef!!!!

— Sam Hawkens, Dick Stone, Will Parker, Hobble-Frank, Tante Droll en nog anderen. En u zult toch geen van hen tot de lafaards willen rekenen.

Het oef oef was niet van de lucht. Allen waren te stom verbaasd, om iets anders te zeggen.

Gedurende dat geroep was de hoofdman in zijn tent gerend en had het zijn vrouw verteld. Beiden kwamen nu naar buiten loopen en de vrouw vroeg aan de mannen:

— Weten jullie het wel zeker?

— Ja.

Zeg dan, waar de Nijora's zijn, want anders komen we

misschien nog te laat.

— Ja, maar de hoofdman heeft ons als vijanden behandeld en nu houden wij, wat we weten, liever voor ons.

Hond!! brieschte de hoofdman hem aan, wil je mij soms

dwingen? Er zijn wel middelen om je aan het spreken te krijgen!

De vrouw suste hem echter en wist tenslotte gedaan te krijgen, dat Nitsas-Ini wat kalmer tegen de gevangenen optrad.

— Goed, hun gezichten bevallen mij niet, maar ik zal rustig luisteren naar hun wenschen. Vertel ons dus, wat gij te zeggen hebt.

— Eerst willen wij zeggen, wat onze wenschen zijn.

— Wat zijn uw wenschen?

— Wij hebben wapens noodig. Wilt gij ons die geven, wanneer wij u vertellen, wat wij weten?

— Ja.

— Iedereen geweer en een mes en kruit en lood, zooveel ak we noodig hebben en een voorraad vleesch.

— Ook dat, hoewel het niet noodig is, want ge kunt zoolang bij ons blijven als gij zelf wilt.

— Dat doet ons genoegen, maar we kunnen daar geen gebruik van maken, want we moeten onmiddellijk weer weg.

— Wanneer?

— Zoodra we onze wapens hebben.

— Dat is onmogelijk, want gij zult bij ons moeten blijven, totdat wij hebben gezien, dat ge ons niets op den mouw hebt wü-

Sluiten