Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De drie schavuiten bonden den bankier vast met de touwen, waarmee de Emeritus vastgezeten had en ze deden hun werk zoo degelijk, dat de arme man het moest uitschreeuwen van de pijn.

De mannen deden echter, alsof zij hem niet hoorden en toen hij heelemaal tegen den boom gebonden was, zei Grinley:

— Hoor eens, vader, nou moet jij je groote mond eens een beetje houden. Het is werkelijk te erg, zooals jij te keer gaat. Daar staat dien flinken speelman, die heelemaal geen klacht geuit heeft. Hij moet je maar een goed tijdje laten zitten. En nu heb ik je wat te zeggen: dat papiertje, dat voor jou van geen waarde meer is, omdat jullie straks toch allemaal door de Nijora's geroosterd zullen worden, dat zullen wij maar uit je zak halen, want wij hebben er meer aan.

Zonder moeite vond hij in den zak van den bankier een portefeuille, waarin de bewuste cheque zat.

Zegevierend zwaaide Grinley met het papier boven zijn hoofd en een oogenblik later zaten de drie mannen weer in den zadel, in gestrekenten draf terug vanwaar zij gekomen waren.

Pas toen de hoefslagen niet meer te hooren waren, kwam de organist tot bezinning.

De bankier stond tegen dien boom als een waanzinnige te schreeuwen ,maar nog zag de dwaas niet in, dat hij hem onmiddellijk moest verlossen. Hij vond het werkelijk wel een goede straf voor iemand, die hem, vrij man, tegen wil en dank had vastgehouden.

Het duurde zeker wel een kwartier, vóór de Emeritus, die steeds maar had loopen schelden op die drie schurken, ertoe te bewegen was, zich in te denken, dat hy, de bankier, losgemaakt moest worden.

Nauwelijks was de bankier losgemaakt, of hij gaf den organist tot dank zoo'n klap tegen zijn kaken, dat deze omvertolde en even beduusd liggen bleef.

Mr. Rollins had echter geen tijd om hierbij stil te staan, maar nam zoo snel mogelijk zijn paard en maakte, dat hij weg kwam.

Hoe het wel gekomen was, dat die ongelukkige kerel, die muziekman, daar moest worden vastgebonden? Dat was heel gemakkelijk te begrijpen. Old Shatterhand had hem al lang eer gewaarschuwd, dat het werkelijk de laatste keer was, dat ze nu hun leven in de waagschaal stelden door den gevaarlijken maniak los te laten rondloopen.

Nu de plannen tot den overval bekend werden, werden deze druk besproken door iedereen, ook door den organist, die bij Frank stond te luisteren.

— En dan gaa nwe links af, het weggetje af, want aan den rechterkant moeten de Nijora's aansluipen kunnen.

Op dat oogenblik zag Frank den vreemden componist staan en zei nog eens tegen hem:

Sluiten