Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Resteert ons nog de vraag of er misschien wraak te oefenen valt! Is Nitsas-Ini een menschenleven verloren?

Duister voor zich heen starend zei hij:

— Kastitini is vermoord geworden.

— Maar niet door een Nijora.

— Dat is zoo.

— Is Mokaschi een menschenleven aan het betreuren?

— Neen.

— Dan valt er ook niets te wreken. Zijn mijn beide broeders, die ook elkaar broeders zijn geneigd op mijn voorstel in te gaan? Old Shatterhand nam zijn pijp en tabaksbuidel te voorschyn; Mokaschi zei:

— Ja.

Nitsas-Ini echter vroeg:

— Mijn broeder Old Shatterhand spreekt meer voor de Nijora's dan voor de Navajo's; zijn die menschen niet in onzen macht en moeten wij dat voordeel zoo maar prijsgeven?,

— Nitsas-Ini moet bedenken, dat zij dat voordeel door Winnetou en mij hebben gekregen, zoodat wij er over beslissen kunnen, bovendien moet hij bedenken, dat de kalumet alle vijandelijkheden uit den weg ruimt, zoodat er vrede en bloei is in zijn land en met zijn buren, wat hem meer ten goed komt, dan eenige scalpen, die niet door moedig optreden zijn verdiend. Wilt gij uw broeder Mokaschie de hand reiken, zoodat wij vieren vrienden en broeders zijn?

— Ik wil.

Nu werd de kalumet aangestoken, deed de ronde, waarbij ieder zes trekken deed en na de ceremonie, die door alle krijgers met verbazing en door de Nijora's met blijdschap was gadegeslagen, stonden de Opperhoofden hand in hand op. Zij vertelden hun krijgers het verloop van de bijeenkomst en nu werd er een gemeenschappelijke maaltijd van versch geschoten wildbraad aangericht in een gemeenschappelijk kamp.

De drie schurken, die zich veilig achtten met hun buit, hebben geen drie dagen meer geleefd. De gezamenlijke klopjacht die door Old Shatterhand georganiseerd was, had tot resultaat dat de lijken der gewetenlooze boeven in triomf naar de dorpen der Navajo's werden gevoerd.

De duitsche reizigers werden na het feest geïnstalleerd op het land van den ouden Wolf en bleven daar hun verdere leven wonen; zij waren wel noodig want onder het beheer van den houtvester Adolf Wolf, die in zijns vaders voetstappen trad, groeide en bloeide het land snel.

Sluiten