Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wel wat kunnen doen voor de kinderen in zoo'n gemeente en als je maar veel met me sprak, zooals je nu praat, zou ik altijd meer begrijpen van dien kant van het leven, die niet gericht is op de onmiddellijke dingen, niet op voorspoed of succes ....

Gedachten gingen zoo verraderlijk snel. Wat was zij voor Rekx? Een oppervlakkig meisje met een scherpe tong. Hij zou een brave, deeglijke vrouw — nee, nu niet hoonen, hoonen was zoo gemakkelijk — hij zou veel gelukkiger zijn met een lief, verstandig meisje als Lucie. En zij zou weer terug gaan .... En Willem Brandsma, die nog verwachtte .... had Lizzie geschreven. Neen, neen, dat zou ze nooit kunnen .... en zeker niet na de stille overpeinzingen van dezen zonnigen zomer.

Maar als je liefhad, zuiver liefhad, bleef er dan niets over dan verdriet en eenzaamheid .... nicht Christien .... de dokter .... Ruut? .... Was het dan altijd zoo moeilijk?

— Ruut, zei Mia zacht en ze stak haar arm door dien van Ruut. Geloof je, dat liefde altijd verdriet met zich brengt? Geloof je niet, dat echte, diepe liefde ook kan leiden naar vreugde en geluk?

— Ja zeker.

— Ja, hè, als de een èn de ander .... en als béiden het heel ernstig meenen met hun liefde voor elkaar?

— Maar natuurlijk, glimlachte Ruut, de een en de ander .... en dan beiden, dan samen ....

— Ja .... nu ja ... .

— Ja, maar dat is toch, wat we bedoelen, niet waar?

— Ik geloof het wel.

Sluiten