Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarvoor je niet eens een uitnoodiging hebt, terugkomen?

— Waarom niet? vroeg Rekx zorgeloos; ik ga eens kijken; het lijkt me zeer de moeite waard en ik wil ook die schooven zien. Zitten jullie in die schooven?

— Ja, met een gaatje voor ons gezicht, daar praten en kijken we door en halmen om onze armen; het ziet er zoo eng uit, net iets doods, dat opeens levend geworden is. Het is een geweldig werk ze te maken; Lucie heeft er één klaar en we hebben vannacht haar handen in de vaseline gezet, zoo rood en pijnlijk waren ze van die harde, scherpe sprieten.

En ik verdraai het om als ongenoode gast naar dat feest te gaan, zei Bleijenberg kwaad.

Goed, vond van Weel, dan kan jij dien avond op de tent passen; ik ga wel. Bij dorpsfeesten staat altijd een heele troep menschen voor de open deur en ramen naar de feestvierders te kijken; daar kunnen wij ons bij scharen. We zullen heel hard klappen, als de wandelende schooven opkomen.

En bovendien .... zei Mia en ze keek Lucie en Ruut aan en zweeg en kleurde en lachte een beetje .... —- Bovendien, hielp Ruut — ja, dat is nu de gewoonte hier in de streek, iedere boerenjongen komt met zijn eigen meisje. Toen zei vrouw Bergman: „Jammer, dat de juffers zoo alleen zijn met het dansen, dat ze niet wat van d'r eigen soort kunnen meebrengen. Mia beweerde: „We hebben toch Pietje en misschien ontfermt zich wel eens iemand over ons." Maar vrouw Bergman vertelde, dat de jonge kerels verlegen en de jonge meis-

Sluiten