Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar ze had er geen vrede mee, om vanavond met een kaal hoofd naar de partij te gaan, waar de oudere vrouwenden rijkenpronk nog droegen.,,En zei ze, Brecht zou de heele avond met een bezwaard hart aan d'r lieve juffrouw Chrisje moeten denken, want die vond Brecht nooit zóó schoon als met een pas gepijpt kornet". . . . waar is Mia?

— Die kijkt op den weg.

— Mia, riep Lucie, kom je? We kunnen niet langer wachten; we zullen dit naar binnen brengen en 't huis sluiten. Dat is voor 't eerst, sinds we hier zijn.

Mia kwam terug.

— Laat den theeboel maar hier op het terrasje, Lucie.

— Den theeboel op het terrasje? We gaan immers allemaal weg.

— Ja, maar als ten Voorde en van Weel .... en zoo . . . nog komen en ze hebben trek na dien tocht ....

-— Dan moeten ze maar op den afgesproken tijd komen; we kunnen het servies toch niet buiten laten staan en al die sandwiches en die koekjes.

— Jawel, dat kan best.

— Er loopt hier zoo dikwijls zwerversvolk, als die dan alles opeten.

— Dan hebben die ook eens een meevaller.

— En als ze 't servies meenemen en die mooie cosy en dat ouderwetsche, zilveren trommeltje?

— Maar wat dóet er dat nu toe? zei Mia ongeduldig.

— Ik vind het een dolzinnig bedenksel, maar jij moet het weten. Lucie haalde haar schouders op om Mia's

Sluiten