Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grijpen, dat je met 'n paar mud eierkolen en cokes de hele winter niet warm zit!"

„Nu ja, dan gaan ze maar hout sprokkelen in het bos, hout genoeg ....!"

„Hé, wat ben jij toch 'n naar kind!" zegt Rietie vinnig» „Als jij zelf maar alles hebt...•.■ nee hoor, als ik groot ben, doe ik net als moeder en zorg ook voor de arme mensen!"

„Daar heb je nog al wat aan. Moet je maar eens horen, wat de mensen er van zeggen. U hebt verleden week ook kolen laten brengen bij Brands, hè ? Nu, die hebben het helemaal niet nodig. Die man heeft vast werk, maar hij verdrinkt alles en die kinderen zijn zo vies! Die ene mooie jurk van mij, u weet wel, die blauwe met dat borduursel, was nog heel goed en Vodden-Bet had ze nog geen week aan, of er was geen draad meer van heel en dat kind is al veertien jaar. Ze kon dus best voor d'r eigen kleren zorgen, maar ze jakkert liever langs de straat; altijd op 'n herenfiets en die kolen van u hebben ze ook verkocht....!"

„Kind, kind, wind je niet zo op! Wat draaf je weer door. Je moet niet dadelijk alles geloven, wat de mensen zeggen. Vooral als je arm bent, weten ze zo gauw allerlei dingen van je te vertellen. Van die kolen heb ik ook gehoord, maar is dat nu wel waar? Stel je voor, dat die man gedacht heeft: ,ik heb dekens nodig en voor de kachel kunnen we wel hout gaan sprokkelen/ dan lijkt het me zo onverstandig nog niet, dat hij zijn kolen verkoopt en dekens terugkoopt."

„En als hij voor dat geld drank gekocht heeft?"

„Maar kindje, wie zegt dat nu? Geloof toch die praatjes niet!"

„Goed, maar van die jurk heb ik zelf gezien!" zegt Lucie heftig.

„Laat dat dan waar zijn. 't Is best mogelijk; dat meisje heeft geen moeder meer. Zij en haar jongere

Sluiten