Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,,'n Prachtige wedstrijd!" roemt hij, maar als hij de ernstige gezichten van de meisjes ziet, vraagt hij bezorgd: „Scheelt er wat aan?"

„Ik bind af!" antwoordt Lucie nors.

„Wat is dat nu ? Ben je niet goed ? Scheelt er iets aan ?"

„Ja, denkt u, dat ik met Vodden-Bet wil rijden? Nooit!"

„O ,schort 't 'm daar ? En gisteren zei je, dat je beter reed dan zij. Welnu, laat dat nu eens zien! Tot nu toe hebben jullie er nog geen moeite voor gedaan en ik verheug me al in een spannende kamp!"

„Ik rijd niét meer!" zegt Lucie op zeer besliste toon.

„Veel tijd is er niet meer, dus ik zal kort zijn," zegt mijnheer. „Ik gelast je, dat je rijdt en doe je niet je best, dan trek ik voor deze winter je ijskaart in."

Lucie voelt wel, dat hier geen tegenspreken baat. Ze knoopt haar schaatsen weer vast. Als ze opstaat, ziet ze vreselijk bleek.

„Dan zal die meid verliezen, al zou ik me dood moeten rijden," zegt ze half binnensmonds.

Haar vader wil nog wat zeggen, maar de meisjes moeten zich gereed houden. Met z'n vieren staan ze op 'n rijtje. Op de ene baan Lucie met 'n onbekend meisje; op de andere baan Lies en de Vodden-prinses.

Weer gaat de arm in de hoogte, het schot knalt en als 'n wervelwind stuiven de meisjes weg.

't Wordt stil langs het lijntje. Lucie en de Voddenprinses hebben de anderen al gauw achter zich gelaten.

„Toe Lucie! Hup Lucie!" klinkt het plotseling langs de lijn en die roep plant zich voort, naarmate de rijdsters vorderen. Maar Lucie hoort het niet! Op de baan naast haar rijdt Vodden-Bet; die mag het niet winnen! Ze zet de tanden op elkaar en balt haar handen tot vuisten. Reeds naderen ze de eindpaal, waar ze omheen moeten draaien. Nog zijn ze gelijk! Daar is de paal! Met 'n korte draai suist Lucie er omheen en in

3 Twee meisjes, even oud, maar ....

Sluiten