Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het duurt niet lang, of ze mag opzitten.

Als 't zonnetje schijnt, mag ze zelfs naar buiten en weldra zal alles weer z'n gewone gang gaan.

Met bezorgdheid ziet mevrouw Van Waerden dit ogenblik tegemoet. Ik kan dit kind, dat in haar ziekte werkelijk al aardig opgeknapt is, toch niet weer terug laten vallen in haar wildemansleventje? Ze bespreekt alles uitvoerig met haar man, maar ook deze ziet geen oplossing. Alles stuit af op de onwil van Betjes vader, die haar niet wil missen.

Toch komt de oplossing, maar van een andere kant, dan wie ook gedacht heeft.

't Was weer de slager, die met het nieuwtje kwam.

Of mevrouw het al gehoord had? Er was 'n moord gebeurd. Brands was dronken geweest en had gevochten en toen moest hij den knecht van Jansen gestoken hebben. Of die knecht nu dood was, wist de slager niet, want anderen vertelden weer, dat hij levensgevaarlijk gewond was. In elk geval was Brands door de marechaussees naar de gevangenis gebracht.

Het verhaal van den slager bleek ook deze keer maar al te waar! Mijnheer Van Waerden wist al spoedig bijzonderheden en het scheen nu al wel vast te staan, dat Brands voor enige jaren uit de samenleving zou verwijderd worden.

En nauwelijks zijn er veertien dagen verlopen, of door tussenkomst van mijnheer Van Waerden zijn de kinderen bij andere mensen geplaatst. Het jongste meisje, dat nog op school gaat, is bij buurvrouw terecht gekomen en Vodden-Bet is door bemiddeling van mevrouw Van Waerden bij de familie Bertels geplaatst als hulp in de huishouding. Hier zijn ook twee kinderen: een jongen, zo oud als Betje en een meisje, dat een paar jaar ouder is. In mevrouw Bertels denkt mevrouw Van Waerden vooral iemand gevonden te hebben, die het ietwat zonderlinge meisje leiding zal

4 Twee meisjes, even oud, maar ....

Sluiten