Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Mmmmmmm!" deed de derde. Toen zogen allen een lang, hongerig „ffff" over de lippen.

„Niet waar, ze zouden vandaag ook best smaken, de pruimen? — Vinden jullie niet? — Maar morgen zijn ze nog beter! Wie morgen het beste opstel over het schoolreisje heeft gemaakt, krijgt dit blik met pruimen!

De titel luidt: ,Een tochtje op het Vierwaldstattermeer'."

Trotzli rende als een bezetene naar huis, liet koffie en boterhammen staan en verschanste zich achter landkaart, inktpot en spoorboekje. Tien minuten later had hij het puntje van den penhouder volslagen kapot gekauwd. Maar toen ging het er zoo lustig op los, dat de inkt bij de puntjes op de i naar alle kanten uiteenspatte.

Den anderen morgen werden de opstellen netjes ingeleverd; het was een heele stapel, 's Middags bracht de meester ze al mee terug. De spanning in de klas was eenvoudig niet te beschrijven. Toen ging meester Lankmoedig op zijn ros zitten — zoo noemden de jongens den vermolmden lessenaar — nam het bovenste schrift van den stapel, kuchte even en begon toen voor te lezen:

Een tochtje op het Vierwaldstattermeer.

Vroeger dacht ik altijd, dat het Vierwaldstattermeer zoo maar een plas was, die zijn armen tusschen de bergen en heuvels van het oude Zwitserland uitstrekte, net zooals wij bij het middageten wel eens een plasje saus maken in een kuiltje van den stamppot. Maar nu wij een echte pleziertocht over het meer gemaakt hebben, net als rijke Engelschen, nou ben ik er vast van overtuigd, dat ons

Sluiten