Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK IV.

Wat de egel teweegbracht.

Mientje staat op de stoep bij de tuindeur.

„Is Kaatje al terug, moe?" vraagt haar lief stemmetje.

Bob en Bram zijn in de zandbak gaan spelen en bakken taartjes met hun zandvormpjes. Mientje verlangt daardoor ineens weer erg naar de échte taartjes en ze is naar de tuindeur gelopen, waarachter ze moeder vermoedde.

Moeder glimlacht even.

„Nee Mien, nog niet, maar ze zal zo dadelijk wel komen."

Nog maar net heeft moeder 't gezegd of daar gaat de houten deur in de tuinschutting open en Kaatje verschijnt.

„Nou?" vraagt mevrouw.

,,'t Komt in orde, mevrouw," antwoordt Kaatje. „Juffrouw Meelman heeft een jongen gestuurd. De bakker was nog niet thuis geweest, maar ze zou wel zorgen dat 't in orde kwam en of ik haar verontschuldigingen wilde overbrengen."

„Dus Mientje, nog even geduld, hé," troost mevrouw.

„Weet je wèt ? Jij, kunt me fijn even helpen een puddinkje klaar te maken, hè. Dat kun je bést doen. Dan maken we 't samen. Dan smaakt het vanmiddag nog véél lekkerder, denk je ook niet? Kom maar gauw."

Blij pakt Mientje moeders arm en zo komen ze de keuken binnen.

Thor wil ook mee. „Nee, wég Thor," verbiedt Mientje, „honden mogen niet in de keuken."

„Krijg jij de puddingvorm maar uit de kast, dan breng ik 't weegschaaltje even in orde," zegt mevrouw.

„ft Staat vooraan, hoor," helpt Kaatje.

Mevrouw staat voorover bij 't granieten aanrecht, bezig 't weegschaaltje met het daarvoor bestemde schroefje in evenwicht te stellen.

Juup rekt zich eens lekker uit op de keukenstoel en gaapt geweldig, zijn tongpunt opgekruld.

Mientje kijkt er even naar, terwijl ze haar hand uitsteekt om de puddingvorm op te nemen.

Maar dat is dom van Mientje want nu tast ze échter de vorm.

Sluiten