Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Maak u maar niet ongerust, juffrouw Derksen. Néé hoor, hij laat nu de egels wel met rust, denkt u ook niet?" zegt mevrouw als Hans' moeder haar in de voorkamer laat.

,,'t Was anders erg genoeg," zegt moeder nog. Dan roept ze Hans.

Hans slaat haastig het zand van zijn kleren en gaat zijn handen wassen. Moeder vertelt, wie er zijn.

„Beleefd zijn en netjes doen, hoor," waarschuwt ze hem.

Dan gaan ze naar de kamer.

„Zó Hans," zegt mevrouw, „nu is 't om jou begonnen."

Hans knikt en zegt: „Dag mevrouw, dag Mientje."

En dan vertelt mevrouw wat ze komen doen.

Hans zet grote ogen op. Hij met de auto naar de boerderij!

Moeder schudt haar hoofd: „U maakt het véél te erg," zegt ze.

Mevrouw ziet wel aan Hans' ogen hoe zeer hij zich bij voorbaat verheugt en zelf geniet ze er van.

„Wat dunkt je, zou Piet méé willen?" vraagt ze.

„Ik wéét 't niet, mevrouw, 'k Hóóp het wel. Maar hij gaat 's Woendags wel vaak met Roel mee. Met de vrachtauto naar de stad. Haast elke Woensdagmiddag."

„Zó? Nou dat zou jammer wezen. Gaat hij al met je mee naar de zondagsschool?"

„Nee mevrouw," antwoordt Hans. Hij kleurt weer. Hij kan toch zó maar, waar moeder en Mientje bijzitten, niet gaan vertellen van dat minachtende gezicht van Piet. In zijn hart vreest hij dat Piet wel nóóit mee zal gaan. Maar dokter had immers gezegd, dat je bij zulk werk het grootste geduld moest hebben.

Mevrouw kijkt hem aan. Maar een vertrouwelijk gesprek wil niet komen.

Ze staat op en neemt afscheid.

Hans staat nog bij de tafel in de mooie kamer als moeder de doktersmevrouw en Mientje heeft uitgelaten.

Wie had dat nu ooit durven denken. Hij met die mooie auto uit rijden. Dat zou Piet toch zeker ook graag willen. Jammer dat hij mevrouw niet het goede bericht had kunnen brengen, dat Piet meeging naar de zondagsschool. Misschien veranderde Piet nog wel; mevrouw had er niet veel van gezegd.

Moeder strijkt hem over zijn haar.

„Nou niet trots worden als je zulk voornaam bezoek krijgt," zegt ze half-ernstig, half-plagerig.

Hans kijkt haar aan met zijn open, eerlijke ogen.

„Nee moe," zegt hij.

Dan gaat hij weer in de tuin aan 't werk.

Sluiten