Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ligt blank onder de sterrenhemel, alleen verdonkerd door de brede romp van een zolderschuit. De lantaarns spiegelen er lichtplassen in. Er fluit een jongen aan de overkant een verdwaald liedje in de avondstilte.

„Is er wat, Hans?" vraagt mevrouw nog eens.

't Wordt Hans bijna te machtig. Hij drukt zijn handen stijf in zijn broekzakken. Zal hij 't maar zeggen? Maar dan is 't of hij Piets stem weer hoort. „Je zegt niks, hè?" „Néé," had hij gezegd. En dat moést nu ook néé zijn.

„Niks, mevrouw," zegt hij moeilijk. Mevrouw vraagt niet verder. Er is wat, dat begrijpt ze wel.

„Als 't je te moeilijk wordt, kom je maar eens bij mij aanlopen, hoor," zegt ze vertrouwelijk.

Ze zijn voor 't doktershuis gekomen.

„Nou, dag Hans," zegt mevrouw.

„Dag mevrouw," zegt Hans. Hij neemt zijn pet af. Dan zet hij 't op een draf.

Vréémd, denkt mevrouw, als ze haar hoed en mantel aan de kapstok hangt.

Mientje komt in de gang haar tegemoet. De tweeling laat ook niet lang op zich wachten.

„Vader is net thuis gekomen," vertelt Mientje.

Als ze gezellig bij elkaar zitten, zegt mevrouw: „Ik heb met H&ns gewandeld."

„En?" vraagt dokter.

„Hij was zo leuk aan 't vertellen, hè. En toen vroeg ik hem naar Piet. En toen was 't ineens mis. En nu moet je begrijpen, dat die Piet Zondag nog wel mee naar de zondagsschool geweest is. Hij wilde er haast niet eens over praten, die Hans. Begrijp je dat nou? Eerst praatte hij zo vrij en toen was 't ineens: ,Ja, mevrouw, nee mevrouw, 'k weet niet, mevrouw'."

Mevrouw kijkt dokter aan.

Dokter haalt zijn schouders op.

„Misschien heeft hij wel ruzie met Piet gemaakt. Je weet 't soms niet. 't Zijn jóngens."

„Er is vèst wat," zegt mevrouw nadenkend.

„Die Piet ging wel eens met een vrachtauto-chauffeur mee. Zei Hans niet, dat die Roel heette?" vraagt dokter dan.

,,'k Geloof het haast wel. Was 't niet met een fourage-auto?" herinnert mevrouw zich.

„Dat kan uitkomen," gaat dokter door. „Ik was vanmiddag bij Schouten. Zijn vrouw is ziek, weet je wel? Toen kwam Schouten binnen, met een opgezette kleur. Hij wist niet, dat ik er was. Hij

Sluiten