Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Van der Lijn was opgewekt weer naar huis gegaan. Maar vreemd, toch was hij niet helemaal bevredigd. Hij wist eigenlijk zélf niet waarom. Of kwam 't misschien nog hiérvan, dat hij die vraag van Piet maar niet vergeten kon?

„Weet u 't zéker, vader?" Zo maar onder zijn werk, kon die vraag hem hinderlijk onrustig maken.

Met de winkels in de stad was 't in orde gekomen. In de ene zaak was de verdwijning van een mes niet eens gemerkt. De winkelchef was heel vriendelijk en voorkomend geweest.

Die andere mijnheer had wat gebromd, 't Mes was teruggevonden.

„Als die lieve jongen van u 't weer van plan is, hoop ik, dat u 'm meteen maar een mars voor zijn broek speelt," had hij onvriendelijk gezegd. Van der Lijn was zonder groeten de deur uitgelopen.

Piet doet zijn schrift dicht.

Hij gaapt.

,,'t Wordt bedtijd," vindt tante.

Dan zitten ze alle drie stil om de tafel. Zusje slaapt al lang. Ze zijn alle drie bezig met hun gedachten.

Morgen is het Kerstfeest.

Van der Lijn zucht.

Kénde hij de vrede maar, waarvan Efratha's engelen zongen ....

't Wordt al later.

Maar in de huiskamer bij den dokter brandt nog licht.

De tweelingen liggen al lang te slapen met bloeiende kleuren van 't wilde stoeien in de witte sneeuw.

Mientje heeft zich half bloot gewoeld.

Mevrouw zit alleen in de huiskamer. Overmorgen, Vrijdag, de tweede kerstdag zal ze vertellen op 't zondagsschoolfeest. Ze bladert in een dik boek. Dokter is nog bij een zieke geroepen. Nu nog in dit sneeuwweer. Zielig voor de mensen, nu in de blijde kerstdagen, die komen gaan, te moeten waken bij een ernstig zieke. Mevrouw peinst er over na.

Buiten is het kerstnacht. Ja, de Heere Jezus is geboren. En Hij heeft ook onze krankheden op Zich genomen.

Mevrouw voelt tranen in haar ogen komen. Wonderbare rijkdom.

De Heere Jézus is geboren. En zij mag kinderen van die grote blijdschap vertellen. Ze vouwt haar handen.

En buiten is het kerstnacht.

Dokter loopt door de sneeuw in het nachtelijk donker. Hij is bij een zieke geroepen. Maar het heeft niet meer mogen baten. De oude vrouw is gestorven. Haar dochter was snikkend op een stoel

Sluiten