Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het was werkelijk zoo. De koe van Hein, die Bonte heette, had eerst niet goed over het geval nagedacht. Nu zij echter zoo'n last van de vliegen begon te krijgen, raakte het verstandige beest geducht uit haar humeur. Bles toch, die wat schrokkerig was uitgevallen, snapte haar telkens weder de lekkerste plokken gras vlak voor den neus weg.

En welk recht had Bles, welbezien, op dat gras? Immers niemendal! Zij, Bonte, had er jaren achtereen gansch alleen mogen grazen, terwijl Bles er nog nooit een voet had mogen zetten. Bonte was alzoo overtuigd, dat zij alleen hier wat te zeggen had. En nu hapte Bles de lekkerste beten op. Dat was toch de omgekeerde wereld, vond Bonte. Het was onpleizierig, ja ergerlijk en op den duur niet om te verdragen. Recht was recht.

Onze knapen hadden echter den juisten stand van zaken niet doorzien en verwijderden zich, zonder veel bezorgdheid.

..Over een goed kwartier kunnen we al terug wezen!" sprak Hein geruststellend.

,.Nu, goed! Vooruit dan maar!" riep Gerrit kordaat.

Zij stapten vlug de heide over, een dennenboschje voorbij en tusschen de gagelstruiken door; de kleine Jan op een sukkeldrafje, want zijn beentjes waren nog te kort om met zijn kameraden in den pas te blijven. Door een laagte, die gedurende de wintermaanden onder water had gestaan en waar de bodem zwart beslijkt en erg glibberig was, ging het rechttoe rechtaan verder. En ja! daar stond men dan nu voor de vrij breede, diepe sloot, die vol water was. Ongelukkigerwijs kon men nergens een vonder, of een stuk hout dat daarvoor dienen kon, bespeuren. Dat zag er kwaad uit. Wilde men het huis langs den gewonen weg bereiken, dan had men minstens nog een kwartier noodig, om er te komen. Zoolang durfde men toch de koeien niet alleen laten; en het geheele fraaie plan dreigde alzoo in' duigen te vallen.

Wat een teleurstelling Voor onze knapen!

„Ik kan. er gemakkelijk genoeg over springen!" zei Hein en hij wipte er werkelijk vlug overheen.

„Ja," antwoordde Gerrit, „aan mij ligt het ook niet, dat we

Sluiten