Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

m

worden, en nu is ze wel twintig gulden minder waard; dat is meer geld, dan mijn man gedurende ©en geheele maand met hard werken verdienen kan!"

„Ja, 'k zal je zeggen, hoe 't gekomen is!" snikte de knaap. „Hein Sterk dacht, dat de koeien — hihi! — groote vrienden van mekaar waren, en daarom dacht hij, dat ze — hihi! — mekaar niet zouden stooten en — hi! — dat dacht ik toen ook en zoo dachten Hein en ik — hihihi! dat er — hihihi! — volstrekt geen gevaar bij was!" Toen overweldigde hem het gevoel zoo zeer, dat hij geen woord meer kon uitbrengen en uitbarstte in een luid geween.

De vrouw gaf hem nu een boterham en liet hem naar zijn eigen huis gaan. „De rest zul je me later wel vertellen!" zeide zij. „Wat gebeurd is, is gebeurd!"

Gerrit draalde nog even. Hij stond op het punt, om ook nog te vertellen, wat er mei Jan gebeurd was en hoe goed heit ■ wezen zou, als moeder hem droge kleederen aantrok. Maar hij kon er niet toe besluiten. De woorden stokten hem in de keel en zoo ging hij zwijgend en met gebogen hoofd heen.

Had hij maar gesproken! Wie weet, of hij daardoor niet zich zelf en anderen veel angst en droefheid bespaard had!

Nu hij dit naliet, konden de slechte gevolgen onmogelijk uitblijven.

Sluiten