Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik moet eens kijken, of ik Janneman nergens zie!" mompelde hij bij zich zelf.

Hij stak het kleine brokje grond, hetwelk zijn moeder behoorde, dwars over en verschool zich achter het berkenkreupelhout, dat groeide langs den kant der sloot, die de grens¬

scheiding vormde tusschen het' land zijner moeder en dat der ouders van Jan.

De koe stond, als naar gewoonte, aan den paal bevestigd te grazen.

Wat was haar kop treurig ontsierd door het verlies van een horen! En dat was.zijn schuld!

Hoe vreemd toch, dat hij den kleinen -Tan nergens in den omtrek van het huis hoorde of zag!

Anders, liep die 's morgens vroeg altijd te spelen tusschen het groen en de bloemen. En nu! nu was het alles om de woning zoo stil, zoo eenzaam, zoo doodsch!

Sluiten